K. Michel Poems

If the house is unclean, they said
in my grandparents' village
shut a pig up in it all night
the evil inhabits the pig
and next morning all is cleansed.

In the structure that is each life
a moment dawns called
advice was hard to give, a leak
has covered the walls in Rorschach patterns
and it smells of something once
hidden during an old game

Look round the table and try
to work out who'll be the mug
a golden tip for poker players is
if you can't see the victim
there's only one option left

So I say on this new day
to the face in the shaving mirror
stop digging when you're in a hole
be prepared to say ow and yes
look around you, search all the rooms
and if you can't find the pig
it's you
...

ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge overhield waren de longen
evolutionair gezien is dat raar want
wat moet je daarmee onderwater
vermoedelijk gaat het om een nut
dat gunstig is zij het indirect
- denk bijvoorbeeld aan lichaamshaar
staartbeentjes of in breder verband
het blijven voortbestaan van dichters -
misschien is het evolutionaire voordeel wel
dat het de dolfijn in staat stelt van tijd
tot tijd aan de oppervlakte te komen
boven het water uit te springen
en een blik te werpen op de blauwe
of sterren of wolkenlucht
en de kust
...

the dolphin was once a land animal
it walked around and drew breath
under the pressure of climate conditions
the dolphin was driven over a few millennia
in the direction of the water
its once fully-formed legs grew shorter
and shorter till they virtually disappeared
what the dolphin retained from life
on dry land were the lungs
in evolutionary terms that's odd since
what good are they under water
probably it's a kind of use
that's beneficial albeit indirect
- think for instance of body hair
coccyges or in a wider context
the continued survival of poets -
perhaps the evolutionary bonus is
that it enables the dolphin to
surface now and then
to leap out of the water
and cast a glance at the blue
or starry or cloudy sky
and the coast
...

zolang ik er niet geweest ben
voel ik me niet geroepen
over het hiernamaals
iets substantieels te beweren
dat is een twee is dat
alles in de ruimte een achterzijde
heeft in de tijd alles een erna
de deur gaat dicht wordt muur
wordt huis wordt tuin weg na de punt
begint het wit van de volgende zin
anders dan zo - in begrippenparen -
denken wil maar niet lukken
echte eindes kennen we niet het is
de schuld van de seizoenen want altijd
wonderlijk anders helemaal hetzelfde
(dachten de eerste ex-apen) een slome
regelmaat die verwachtingen wekt
dat was drie en ten vierde
wil ik bij deze Eddy en Gerard
Wout en tante Riet de groeten doen
ten leste moet me van het hart
dat het hele begrip me nog het meest
doet denken aan een verkeersbord
(op een kruising bij Han-sur-Lesse)
met twee forse bazige pijlen
onder die naar links
staat toutes directions
onder die naar rechts wijst
autres directions
...

as long as I've not been there
I don't feel called upon
to say anything substantive
about the hereafter
that's one two is the fact
that everything in space has a reverse
side in time everything has a thereafter
the door closes turns wall
turns house turns garden road after the full stop
the white of the next sentence begins
thinking is just not possible
other than thus - in pairs of concepts -
we know no real ends it is
the fault of the seasons being always
strange otherwise completely the same
(thought the first ex-apes) a languid
regularity that awakens expectations
that was three and fourthly
I want to send my regards to Eddy and Gerard
Wout and Auntie Riet
finally I'm bound to say
that the whole concept
reminds me most of a traffic sign
(at a junction near Han-sur-Lesse)
with two big bossy arrows
below the one pointing left
it says toutes directions
under the one pointing right
autres directions
...

Au komt natuurlijk het eerst
op de voet gevolgd door mmm
dan ja dan nee pas op waar
daar bah brr nog een keer

de eerste zin begon met ik wil
de tweede vroeg aap staart wij niet
en de derde loog welles

Nu tienduizenden jaren later
zijn we eindelijk in staat
tuinmeubelkussenbewaartas
te zeggen zwevende rentevoet

en is de wereld veranderd
van een lopend buffet
in een krakelend marktplein

maar boven het gerinkel uit klinkt
nog steeds dat scheurende geluid
...

Ouch of course comes first
closely followed by mmm
then yes then no watch out where
there bah brr again

the first sentence began with I want
the second asked ape gapes we don't
and the third lied we do

Now tens of thousands of years later
we're finally able to say
garden furniture cushion storage bag
fluctuating interest rate

and the world has changed
from a running buffet
into a crackling market place

but above the chinking
there is still that tearing sound
...

Zou je de Haagse hofvijver overeind zetten
rechtstandig als een majestueuze wand van water
om het licht de diepte te laten doorstralen
om de stad een doorzichtige spiegel te bieden

een oudgouden glans zou over de huizen strijken
en iemand roept als eerste "kijk" en wijst
toeterend komt het hele verkeer tot stilstand
abrupt worden alle vergaderingen opgeschort
en de straten vullen zich met ogen en geroezemoes

een vorstelijk banket, jagers in een herfstbos
zegels en paperassen, gesluierde naakte vrouwen
iedereen ziet in de vijverwand iets anders
maar allemaal blikken ze diep in de tijd terug

En eindelijk kunnen de hofvissen ook eens
over de schubbenhuid van de daken uitkijken
naar de glinsterende torens en ijspaleizen
de bomen bij de duinen, het gele strandzand

"kijk", stoten de vissen elkaar aan, "dat zilvergrijze
dat schitterende schuimende, woelende weidse
dat zich daar uitstrekt tot aan de einder en verder
dat is nou de zee, ja dat daar is de zee"
...

If you stood the Royal Pond in The Hague on end
upright like a majestic wall of water
to let the light irradiate the depths
to hand the city a transparent mirror

an old-gold sheen would brush the houses
and someone would be first to cry "look" and point
the traffic all comes hooting to a halt
all meetings are abruptly adjourned
and the streets are filled with eyes and hubbub

a princely banquet, hunters in an autumn wood
seals and documents, veiled naked women
everyone sees something different in the pond wall
but all of them look deep back into time

And finally the royal fish can also
look out over the scaly skin of roofs
at the glittering towers and ice palaces
the trees by the dunes, the yellow beach sand

"look", the fish nudge each other, "that silver-grey
that shimmering foaming, churning vast thing
that stretches there to the horizon and beyond
that's the sea then, yes that there's the sea"
...

Is het woonhuis besmet, zeiden ze
in het dorp van mijn grootouders
sluit dan een varken een nachtlang op
het kwaad kruipt in het beest
en alles is de volgende morgen schoon

In het bouwsel dat elk leven is
breekt er een moment aan dat heet
goede raad was duur, een lekkage
heeft de muren bedekt met rorschachfiguren
en het ruikt naar iets dat ooit
tijdens een oud spelletje werd verstopt

Kijk de tafel rond en probeer
uit te vinden wie de sigaar zal zijn
zo luidt een gouden tip voor pokeraars
zie je het slachtoffer niet
dan rest er maar een mogelijkheid

Dus zeg ik deze nieuwe dag
tegen het gezicht in de scheerspiegel
stop met graven als je in de put zit
wees bereid au & ja te zeggen
kijk om je heen, doorzoek alle kamers
en vind je het varken niet
dan ben jij het
...