Maarten van der Graaff Poems

Tonight I want to talk to a fascist.
By soft light and beer, on Europe
and on bosses, the bosses of bosses.
It will be like we're in a saloon,
the food and drink of an underwater city.
And in the twilight, in each other's lust
we will see Europe and know that something old
has been taken from us.

I eat in front of the television. I am the citizen of a state,
eat a microwave meal, watch a rerun of Frasier.
It is my duty to eat the sausage and lick clean the gravy tray.
Online I read a polemic essay that I once wrote
and despise the petty style, the calculation.

Suddenly I understand I'm not waiting for the future
and that I left both God,
my family, the soul that housed inside me.
What do I register?
No longing or dreams of home,
but giddiness, rage, dead politics.
I hate this mutilation and I hate the future.
I am a mineral fact,
surrounded by brothers and sisters.

I am the parasite of a murky thing.
Brothers and sisters surround me
and I startle awake from a drunken sleep.
I sit on the night bus and see the moon
above the fields of Flakkee.
Agricultural sector, I worked in you
and now I am far away from your gruesome beauty,
which is accessible through workplace
romance on the night bus, but in no other way.

And yet I enjoyed the corporality
of husking bulbs and deadheading tulips.
Still, it isn't my job, I don't have to do it.
I have observed the biotopes of knowledge
and upwardly mobile is what I've become.
My body was my summer job,
and now I am creative.

From obliviousness I awake on Flakkee, gloomy island,
where first I was a religious masochist
and later sought the spirit of humanity.
Now the moon stands over the fields in its own gleaming
and I contemplate my ideas, that are dead.

My semblance in Stad aan ‘t Haringvliet.
What is going on here?
It is all cast in the glow of the private,
but the Haringvliet estuary speaks to me
in different ways.
Club life has stagnated.
Houses and lampposts cool down.
There is no one on the football field.
I take my place on the centre spot
and see the lines.
I wrote a poem about taking a shower
after the game.
About our white boyhood bodies,
our homophobia.
The bodies of my team members
were my source of information.
Memories of something collective.
And now what?
...

Voor CAConrad
Overgiet een grijze Kadett met cognac.
Ga in de grijze Kadett naar Umbrië.
Stap in Umbrië uit de Kadett.
Begraaf een gedicht van Pasolini
onder een kurkeik of een jeneverbes.

Er blijft iets ongezegd.
Vernietiging heeft ons gekozen,
vernietiging heeft zich geopend.

Overgiet de grijze Kadett met siroop.
Reis in de grijze Kadett naar een loofbos.
Voer daar de leer- of werkstraf uit
van een vreemde.
Begraaf een gedicht van Dickinson.

Vernietiging heeft ons gemaakt.
Kom klaar in een pretpark.

Teken een cirkel op de serre
van een politicus.
Ga naar het stadskantoor
en leg je onder een klok op de grond,
met je voeten naar Kaapstad.
Lees de gedrichten van Snoek.
Verbrand drie dagen later
een zijden voorwerp.

Vernietiging gaat in ons op.

Omklem Pascal en het Kussenboek,
wandel een kerk in.
Denk aan het boerenleven.
Schrijf iets over de geur van religie,
het middenklassegeloof van je ouders.

Vernietiging is onze mondigheid.

Wacht tot je psycholoog op vakantie is.
Zet een tent op in haar tuin.
Ga in een vaalgeel gewaad in de tent zitten.
Neem een vel papier en noteer de titel
Civiele liederen.
Schrijf drie dagen lang civiele liederen.
Gebruik deze regels:

Er is geen eenheid in de riten van mijn massacultuur.

De geschiedenis laat mij blind achter.

Kom zonder gewaad de tent uit.
Ruik de ochtendlucht.
Ontmenselijk jezelf: trek vulgair
en fluitend de stad in.
...

for CAConrad
Douse a grey Astra in cognac.
Take a grey Astra to Umbria.
Stop in Umbria, out of the Astra.
Bury a poem by Pasolini
under a cork oak or juniper.

Something remains unsaid.
Destruction has chosen us,
destruction has opened up.

Douse the grey Astra in syrup.
Travel in the grey Astra to a deciduous forest.
Once there, do the community service
of a stranger.
Bury a poem by Dickinson.

Destruction made us.
Get off in an amusement park.

Draw a circle on the veranda
of a politician.
Go to the municipal office
and lie on the ground beneath a clock
with your feet toward Cape Town.
Read the proems by Snoek.
Burn something made of silk
three days later.

Destruction merges with us.

Hold onto Pascal and The Pillow Book,
walk into a church.
Think of farm life.
Write something on the odor of religion,
the middle-class faith of your parents.

Destruction is our diction.

Wait for your psychologist to go on vacation.
Pitch a tent in her garden.
Go sit in the tent in a faded yellow robe .
Take a sheet of paper and write down the title
Civic songs.
Write civic songs at a three-day stretch.
Use these lines:

There is no unity in the rites of my mass culture.

History leaves me blind.

Come out of the tent without your robe.
Smell the morning air.
Dehumanise yourself: venture vulgar
and whistling into town.
...

18:30
Ik heb een gat ontdekt
in het hart van de jaren negentig,
waar ik, als ik zou leven,
goed in zou passen.

18:34
Ons verspringende heden,
deze eindeloze vergezichten.

18:36
Ik zal bij ze liggen in de grond,
bij mijn dieren, mijn dieren van vacht.
Ik ben bang dat mijn
18:37
hyperfocus
iemand daadwerkelijk zal doen sterven.
18:38
Microscopisch schrift, naar binnen
geslagen tijd.
Geen enkele vorm meer nu,
ik praat als een uitademend spook.
18:39
Wie kan zo spookachtig
de tijd opschrijven als ik?
Wie kan zolang een fout maken
en er niet op terugkomen
knipperen tegen het licht
en in het donker verdwijnen?
Doorleven en winkelen. Ik wil winkelen
en mij een mens voelen.

18:43
Ik ben een actor en pas kleren.
Ik trek heel veel dikke kleren aan
in een sfeervol verlicht pashokje.
Mijn lichaam is opgewekt, klaarwakker.
18:46
Deze kleren. Dit hokje.

18:47
Ik beklop mijn buik
en constateer dat mijn organen
bestaan.
Ik houd mijn organen warm
in de kleren die ik koop.
Er bestaat zulke dromerige marketing.
18:49
Ik ben geroepen, ik heb iets gehoord.
Vuur kan ieder moment
naar beneden komen en de kuil maken
waarin ik mij zal neerleggen.

18:51
Dat de torens zijn ingestort
is zulke machtige, zwart-magische taal
dat mijn jeugd ervan doordrongen
moet zijn geweest.
Ik herinner me gruizige beelden,
maar zie me met mijn moeder
door een winkelcentrum in Roosendaal lopen
of bij mijn school staan.
Mijn halfdode tijd op school.
Alleen de markt maakt mij levend,
bezorgt mij ervaringen.
...

18:30
I have discovered a hole
in the heart of the nineties,
into which I, if I were alive,
would fit quite well.

18:34
The jumps of our present,
these endless vistas.

18:36
I will lie with them in the ground,
with my animals, my animals of hide.
I am afraid that my
18:37
hyper-focus
will actually cause someone to die.
18:38
Microscopic writing, inward
facing time.
Not one form left now,
I speak like a ghost exhaling.
18:39
Who can write down time
as ghostly as I can?
Who can make a mistake this long
and not reconsider it
blink against the light
and disappear into the dark?
Keep living and go shopping. I want to shop
and feel what it is to be human.

18:43
I am an agent and try on clothes.
I put on lots and lots of woolly clothes
in a tastefully lit fitting-room.
My body is buoyant, wide-awake.
18:46
These clothes. This room.

18:47
I drum on my stomach
and observe that my organs
exist.
I keep my organs warm
in the clothes that I buy.
Such dreamlike marketing exists.
18:49
I was called, I heard something.
Flames may descend
at any minute and make the hole
in which I'll lay myself.

18:51
That the towers have collapsed
is such powerful, darkly magical language
that my youth must have
been pervaded by it.
I remember grainy images,
but see me with my mother
walk through a shopping mall in Roosendaal
or stand in front of my school.
My half-dead time at school.
The market alone brings me alive,
provides me with experiences.
...

Ik wil geen cultureel ondernemer zijn
en roep vanaf de koude steen dat ik liefde wil.
Ik ben zzp'er. Ik wil liefde en een vrije kunst.
Er zit geld in gedichten
en ik wil geld om halve liters te kopen,
want ik ben saai en verslaafd aan bier.
Dat is een saaie verslaving.
In een tunnel stel ik me voor
dat alle wegen ondergronds zijn.
Geen masochisme in romans meer
of tv-series over zwijgzame, beschadigde mannen.
Ik praat tegen je.
Vanaf de koude steen praat ik tegen je.
Ergens wordt een wil gebroken.
Çağlar Köseoğlu op de koude steen.
Ik hou van Çağlar
en ik hou van Léjon Saarloos.
Léjon Saarloos op de koude steen.
Hannah van Binsbergen en Matthijs Ponte op de koude steen.
Op de koude steen zitten is strafwerk.
Je kunt een doodsmak maken op de koude steen.
Ik zou een illegale poëziebijeenkomst willen organiseren,
maar omdat het opstandige en geheime
gefetisjeerd worden door cultuurproducenten,
heb ik er geen zin in.
Ik ben niet gekomen om een warme steen te brengen.
Het licht wordt smeriger, het handschrift obsessiever.
Arno Van Vlierberghe en Mathijs Tratsaert op de koude steen.
Bert van der Beek op de koude steen.
Op de koude steen zitten is liefdewerk.
Op de koude steen zitten is een dom kunstwerk.
Ik geloof in herhaling
en ruik de stille adem van de catastrofe.
Max Czollek danste op techno, maakte techno
en dacht iets te zien. Een andere samenleving
(nu bouwt hij drukkamers).
Mina Pam Dick op de koude steen.
Vanaf de koude steen praat ik tegen jullie.
Alle poëzie is burgerlijk,
alle gemeenplaatsen zijn van ons.
Kom naar me toe!
Mijn huisdieren zullen sterven
en ik zal bij ze liggen in de grond.
Alle cultuur zal verdwijnen
en ik leef in Utrecht, zoek naar werk
en eet dingen op.
...

I don't want to be a cultural entrepreneur,
and I shout from the cold stone that I want love.
I am self-employed. I want love and artistic freedom.
There is money in poetry,
and I want money to buy pints,
because I'm boring and addicted to beer.
That is a boring addiction.
In a tunnel I imagine
that all roads are subterranean.
No more masochism in novels
or TV-series on taciturn, damaged men.
I'm talking to you.
I'm talking to you from the cold stone.
Somewhere a will is being broken.
Çağlar Köseoğlu on the cold stone.
I love Çağlar,
and I love Léjon Saarloos.
Léjon Saarloos on the cold stone.
Hannah van Binsbergen and Matthijs Ponte on the cold stone.
Sitting on the cold stone is a task of punishment.
You can come a cropper on the cold stone.
I would like to organise an illegal poetry event
but because the rebellious and secret
are fetishized by the producers of culture,
I can't be bothered.
I didn't come here to present a warmed stone.
The light is getting dirtier, the handwriting more obsessive.
Arno Van Vlierberghe and Mathijs Tratsaert on the cold stone.
Bert van der Beek on the cold stone.
Sitting on the cold stone is a labour of love.
Sitting on the cold stone is a stupid work of art.
I believe in repetition
and smell the silent breath of catastrophe.
Max Czollek danced to techno, produced techno
and thought he saw something. A different society
(now he's building pressure chambers).
Mina Pam Dick on the cold stone.
I'm talking to you from the cold cold stone.
All poetry is bourgeois,
all commonplaces are ours.
Come to me!
My pets will die
and I will lie beside them in the ground.
All culture will disappear
and I live in Utrecht, look for work
and eat things up.
...