Χανουμάκι Poem by Odysseas Zervos

στης μέθης την γλυκιά ζαλάδα
γυρνάς σβούρες σαν τσιγγάνα
στην λάμψη των άστρων αφιερώνεις
φιδίσια λικνίσματα. έλα δώσου!

στα σερραϊκά νυχτέρια
κατεβήκανε τα αστέρια
ήρθαν όλα να σε δούνε
λάμπουνε το θαύμα ζούνε

πασάδες νιώθουν σε παλάτια
θαυμάζουνε τα χανουμάκια

οι γοφοί σου κύκλους κάνουν
και τους δείχτες θα τρελάνουν
με τα δάχτυλα βάφεις τα ουράνια
δώσε χαρά! κοίτα ραχάτια

χορός ψυχής ο μεθυσμένος
με τη φύση ενωμένος
χωρίς πιοτό, χωρίς χαρμάνι
έχει τα άστρα ξετρελάνει

σε πιο πλανήτη ήσουν κρυμμένη
μια αναλαμπή στο νου που μένει
ήλιος είσαι που ήρθε νύχτα
να μας πει μια καληνύχτα