Η Σιωπηλή; Poem by Odysseas Zervos

ήτανε λένε σιωπηλή
όταν πολύ πονούσε
δεν μίλαγε με την λαλιά
σε όλα απαντούσε

είχε έναν τρόπο ευγενικό
ανάσα στην ψυχή της
δεν κράταγε κακία καμιά
μέσα στην βολή της
και στην περιβολή της

λουλούδια έστελνε, φοντάν
σε ό, τι την ενοχλούσε
σε κάθε αδίκημα, πληγή
η ενοχή τους τιμωρούσε

«κάντε» φώναζε παντού
«συνέχεια αδικίες
έτσι θα γίνετε άνθρωποι
με οράματα κι αξίες,
χτυπήστε με αντέχετε άλλο
την ενοχή σας; »

η σιωπή τρώει τα σωθικά
κάνει χολές να σκάνε
κάνει και τα πιο γερά
στομάχια να πονάνε
οργή γεννάει και θυμούς
θλίψη και κακία
σε όλα δυσπεψία

ας βρει την δύναμη καθείς
να λύνει την σιωπή του
να γίνει ο κόσμος υγιής
να βγει απ΄την παρακμή του