- Αζιμούθια Poem by Georgios Venetopoulos
- Αζιμούθια
..
Σαν πίνουνε πικρό καφέ, αργά στις τιμονιέρες,
τραβώντας προς τα νότια και τους ανταληγείς,
ο χρόνος ανυψώνεται σ' απρόσιτους αιθέρες,
κι ηλιακής απόκλισης εικόνες χαραυγής.
Σταγόνες του Φθινόπωρου, μοιάζει να σιγοβρέχει,
στον χαμηλό ορίζοντα τα σύννεφα περνούν,
σε αληθή αζιμούθια η σκέψη ανατρέχει,
στις γέφυρες των φορτηγών που χρόνια πλοηγούν.
Στ' αλαργινά μια ρήγισσα τους ναυτικούς προσμένει,
του ορίζοντά 'ναι πρόσκληση και του ωκεανού,
σε περιβόλι τ' ουρανού, μ' αστέρια στολισμένη,
στου Ωρίωνα τον ποταμό και στου Ηριδανού.
..
(Iambic 15/14 syllables verse)
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 11:36:48 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
Εξαιρετικό! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! Δάσκαλε δεν έχω λόγια μικρο περιεκτικό με συμβολισμούς εντονο εμμετρο! ! ! ! ! ! ! ! ! ! Τέλειο! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! 10+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++