Άλλο Θλίψη, Άλλο Μούτρα Poem by Odysseas Zervos

ήρθα μετά από καιρό, να δω απλά τι κάνεις
όλα τα γούστα μου ΄κανες, είχες χαρά μεγάλη

μες σε κορνίζα μ΄έβαλες, με κόκκινα λουλούδια
στο ράδιο να παίζει άφησες, τα λαϊκά τραγούδια

με κέρασες τα απίθανα, του κόσμου τα καλούδια
μέχρι που χαμογέλασες! … σαν να ΄γινε ένα θαύμα!

μου ζήτησες να έρχομαι μια φορά τη μέρα
δεν χαλαλίζω ούτε λεπτό, στη θλίψη του αέρα

αν με χρειάζεσαι να ‘ρθεις, με το χαμόγελό σου
έχω ανοιχτή την αγκαλιά, αίμα είμαι δικό σου

αν έμαθες με τα μούτρα σου, ανθρώπους να κερδίζεις
δεν είμαι ένας απ΄αυτούς, δική σου είναι η ευθύνη…