τα ακροδάχτυλα προσπαθούν
ψηλαφώντας την μορφή
να γνωρίσουν κόσμους νέους
που άλλοι δεν ξέρουν
γνώσεις, εμπειρίες, όνειρα
πέτρες, θάλασσες, λόφους, δάση
άστρα, φεγγάρια, ήλιους
αγγίζοντας τα φτάνουν
αλλάζουν και τα χάνουν
πάντα εδώ θα είμαι
με χέρια στην μορφή Σου
θαμμένος στην αυλή
εκείνης της παλιάς
ξεχασμένης εκκλησίας
κι ας μην το ξέρει κανείς
χρόνια πέρασαν πολλά…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem