~εφευρέτης Αμαρτίας~ Poem by Odysseas Zervos

πώς το μπορώ τα ωραία σου να υμνήσω;
πώς το μπορώ να σύρω τη χαρά;
ένοχο γέλιο! πώς να μην αμαρτήσω;
Άλικο μήλο με σκουληκοφωλιά.



δεν ήταν πάντα ένοχη η χαρά μας.
το γέλιο δεν μας έβγαινε ξινό.
χαιρότανε ο κόσμος την ομορφιά μας.
κι ήταν το μήλο κόκκινο ζούμερο.



ποιός άλλαξε τον τρόπο που κοιτάμε;
ποιος γέμισε ενοχές κάθε χαρά;
ποιος είπε αμαρτωλοί πως καταντάμε;
κάθε τη φύση που τηρούμε ερωτικά;



αυτός που έβαλε σκουλήκια μες το μήλο
καταζητείται. το ιερό κατάντησε μιαρό.