ಅಸ್ಥಿತ್ವ Poem by PRAVEEN KUMAR Kannada Poems

ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆ, ನಾಳೆ, ಬರುವೆನೆಂದಿದ್ದೆ,
ಹೇಳಿದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಲಪುವ ಶ್ರದ್ಧೆ ನನಗೂ ಬಹಳವಿತ್ತು,
ಹೇಳಿದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ;
ನಾನೇನೋ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಅದರಂತೆ ನಡೆಯಲೂ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೆ,
ಆದರೆ ಕಾಲದ ಬೀಗಕ್ಕೆ ಕೈ ಇರುವವ ನಾನಲ್ಲವಲ್ಲ,
ಹೇಳುವವನೊಬ್ಬ, ಪರವಾನಿಗೆ ಕೊಡುವವನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲಿ,
ಈ ದ್ವಂದ್ವದ ಮಧ್ಯೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದು ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಕತ್ತಲಾಯಿತು,
ಕತ್ತಲೂ ಹರಿದು ಹೊಸ ಹೊತ್ತಾರೆ ಮೂಡಿತು ಮತ್ತೆ,
ನುಡಿದಂತೆ ನಡೆಯಲಾಗದೆ ನಡುವಲ್ಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ ನಾನು;
ಕಾಯುತಿದ್ದವರು ಕಾದು ಕಾದು ಸೋತು ಮಲಗಿದ್ದರು,
ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ತಪ್ಪಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನಾನೂ ಕೊರಗಿತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅಸ್ಥಿತ್ವವೆಂಬುವುದು ಬರಿಯ ಪ್ರಸ್ತುತದ ಒಂದು ಸೊತ್ತು,
ನಿನ್ನೆನಾಳೆಯ ಪರಿವೆ ಗೊಡವೆ ಅದಕೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಇಲ್ಲ,
ನಿನ್ನೆನಾಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಠೆ ಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ;
ದಶದಶ ದಶ ಸಾವಿರ ಅಗೋಚರ ಅಪವರ್ತನದ ಫಲ
ಅಸ್ಥಿತ್ವ, ಪ್ರಚ್ಛನ್ನ; ನನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೊರತು,
ಅದು ನಡೆಸಿದುದೆ ದಾರಿ, ತೋರಿಸಿದುದೆ ಪರಮ ಗುರಿ,
ಅಸ್ಥಿತ್ವದ ಹೊರಗೆ ಶೂನ್ಯ, ಬರಿಯ ಕತ್ತಲು, ಬಯಲು;
ನಿನ್ನೆಯೊಂದ ಹೊರಟು ನಾಳೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಅಸ್ಥಿತ್ವ
ಪ್ರಸ್ತುತಕೆ ಗಹನ, ಅಸ್ಪಷ್ಟ; ಕಾಲನಿಯಮಕೆ ಹೊರಗು,
ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ಹೊರಟರೂ ನಿನ್ನೆಯ ಬಂಧನಕೆ ಹೊರತು,
ನಾಳೆಗೆ ಹೊರಟರೂ ನಾಳೆಯ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಹೊರಗು,
ಕಾಲಗರ್ಭದೊಳಗಿಂದ ಸ್ಫುಟಿಸುವ ವಿಸ್ಮಯ ಅಸ್ಥಿತ್ವ.

ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮರುದಿನ ನಾನಲ್ಲಿ ಹೋದೆ,
ನನ್ನ ಕಂಡವರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಒಳಗೊಯ್ದು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ
ಬಹು ಕುಶಲೋಪಚಾರದಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು ನನ್ನ;
ನುಡಿದಂತೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದು ಅವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ,
ಕಾಲದ ಬೀಗದ ಕೈ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ;
ಘಟಿಸುವುದು ಘಟಿಸುವುದು ಆಯಾಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ,
ಹೇಗೆ, ಯಾಕೆ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲೆಂದು ತಿಳಿದವರಿಲ್ಲ;
ಹಾಗೆಂದು ನನ್ನನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡದಿರುವಂತಿಲ್ಲ,
ಕಾಲಗರ್ಭದ ಒಳಗೆ ಬಿತ್ತುವುದು ಬೀಜ, ನಿರ್ಧಾರ,
ಕಾಲ ಪರಿಷ್ಕಾರದಿ ಮೊಳೆತು ಬೀಜ ಮರವಾಗುವುದು,
ಯಾವಾಗ ಹೇಗೆ ಹೂವುಫಲವೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ,
ಕಾದರೆ ಕಾಲಕಾಲ ಸೇರಿದಂತೆ ಫಲ ನೀಡುವುದು ಕಾಲ.