Έρωτες...
Έρωτες νοτισμένοι
μ' αισθήματα, φιλιά και αγκαλιές,
όμορφα ρόδα του δειλινού,
γαλάζια διάφανα κύματα του ουρανού'
το χρυσαφένιο χρώμα του φεγγαριού
απάνω σας χύνεται κάθε βραδιά
και χαρίζει στην όψη σας
τόση μα τόση ομορφιά.
Το βλέμμα σας το βαθύ
η λάβα που ζητά η γη
για να αναστηθεί.
Το άγγιγμα σας το τρυφερό
δροσίζει και το περπάτημα
το πιο μοναχικό το πιο σκυθρωπό.
Έρωτες...
Σαν το αστέρι σας ο κόσμος κοιτά
ονειρεύεται ότι κάποια βραδιά
θα κυλήσει στης γης την αγκαλιά
και στις καρδιές θα αποκτήσουν
για πάντα τη δική σας ευωδιά.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem