όπου κι αν πάω
ότι κι αν κάνω
δίπλα μου αισθάνομαι
εσάς αόρατα
άξιοι συγγραφείς
μόνο εσείς ξέρετε
γιατί στους λαβύρινθους χάνομαι
με μια ανάσα κρατημένη
ακατανόητα για τους ορατούς
μονοπάτια δέους
φλόγας οδηγούν
… άραγε που;
πίσω απ´ το δειλινό
κανέναν οίκτο
καμιά συμπόνια
για την ακατανόητη ομορφιά
για την αυτοκαταστροφή
δεν προσδοκώ
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem