η βίδα της ελπίδας
πως πίσω θα γυρίσει
κρατά το χαλινό
θυμό να μην εκρήξεις
το σώμα σου πονά
τις κράμπες σου φοβάσαι
όταν θα ξυπνάς
πάλι μόνος θα´σαι
βιδώνεις την ελπίδα
εγκόσμια εγκαταλείπεις
με ψυχή σε γύψο
άνθρωπο δεν ορίζεις
ξεβίδωσε λιγάκι
να την ταρακουνήσεις
ξηγήσου στην ζωή
πως όποιον συναντήσεις
με ένα μόνο σφύριγμα
στην πρώην θα γυρίσεις
προχώρα στα εγκόσμια
ξεπέρασε τη θλίψη
αγάπη αλκοολική
θεράπευσε πριν λήξεις
υπερκοινωνικότητα, υπερσεξουαλισμός
ανούσιου παυσίπονου αυτοτραυματισμός
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem