تا مسلمان ز خدا منکر شد Poem by Ahmad Mahmood Imperator

تا مسلمــان ز خـــدا منــــکر شد
چشـــم او دست نــگرِ کــافر شد
نشه ی حرص و طمعـــــــــه زور آمد
آدمــــی عقـــــــــل بــــداد و خر شد
عاقـــــــلان رفت پی حشمت و جــا
دزد و بی بـــــــــاک وطن پـــرور شد
رهزنان مسنـــــــــد احکام نشست
قاضی در حـــــکم خودش کیفر شد
شـــــــــاه نشناخت مقام و کرسی
دمی در آمـــــــــده و نوکـــــــر شد
خواجه میـــــزد همــــه جا لاف نری
عــــــوض بچـــــــه به او دختـــر شد
بخیـــــــل از چاقی جســــم دیگران
بـــه در خانــــــه ی خود لاغــــر شد
جام بشکست، نماند شوکت جم
همه جا قصــــــــه ی اسکندر شد
خضــــــــر را عمــــــــر ابد کرد خجل
بـــــه گـــلو آب بقــــــــــا نشتر شد
آهـــــــو در فــــکرِ رم و شـــور افتـاد
شیـــــــــــر بر چوچه ی او مادر شد
نو بهـــــــــــار آمــــد و مستــی آورد
دشت و صحـــــرا و دمن ساغر شد
کرد معشوقــــــه بخــــــاکم یکسان
رفت در بـــــزم خصـــــــــم دلبر شد
شعــــر محمود به صـــد نقص کلام
لایق کاغـــــــذ و این دفتـــــــــر شد
-----------------------------------
#احمد_محمود_امپراطور