نفرت از برتری جویی نویسنده: احمد محمود امپراطور Poem by Ahmad Mahmood Imperator

نفرت از برتری جویی!

بیزارم از قلم‌ به‌ دستان خودبین و متکبر، آنان که با داشتن دانش و آگاهی، گوهری به ارزشمندی وقت خویش را در راه توهین و نمایش برتری بر دیگران هدر می‌دهند.
چنین افرادی گمان می‌برند که با رفتار متکبرانه و نگاه تحقیر آمیز می‌توانند جاودانه شوند.
بی‌آنکه دریابند سرانجام شان همچون برگ زرد پاییزی است که از برگه‌ای تقویم زندگی جدا می‌شود و در طوفان فراموشی گم می‌گردد.
شاید نامشان برای مدتی کوتاه بر زبانها جاری بماند، اما قلبی از محبت برای آنان نه تپیده و خاطره‌ای از احترام به آنان در اذهان باقی نخواهد ماند.
اینان، در واقع، به دست خود، مسیر انزوا و نابودی اعتبارشان را هموار می‌کنند.

من، به‌ عنوان انسانی اندک دان، با تکیه بر تجربیات محدود و دانسته‌ های ناچیز خویش در عرصه نوشتن و سرودن، به این باور رسیده‌ام که در پهنه بی‌ پایان شعر و نویسندگی، صداقت و سادگی، چون گنجینه‌ای گران‌بهاست.
هرچه نویسنده با روراستی بیشتری از فراز و فرودهای زندگی و اجتماع سخن بگوید و در رفتار خویش تواضع و فروتنی را پیشه کند، نه‌ تنها کلامش در قلب مردم جای می‌گیرد، بلکه نام او نیز در جان‌ها و خاطره‌ ها ماندگار خواهد شد.

در نهایت، حقیقتی آشکار و انکارناپذیر پیش روی ما قرار می‌گیرد:
ماندگاری و قدرت یک نویسنده یا شاعر، نه در تکبر و نمایش برتری، بلکه در صداقت، فروتنی و انعکاس واقعیت‌های ناب و بکر زندگی پنهان است.
تنها زمانی که کلامی از اعماق دل برخیزد و صداقت آن، زلالی روح را به مخاطب منتقل کند، می‌تواند در قلوب انسان‌ها جایی ابدی بیابد.
چنین فردی، با فروتنی و احترام به ارزش‌های انسانی، نه‌تنها از اعتبار و اعتماد مردم بهره‌مند می‌شود، بلکه همچون چراغی روشن در تاریکی‌های زندگی، مسیری الهام‌ بخش برای دیگران می‌گشاید.

شاعر یا نویسنده‌ای که حقیقت زندگی را با زبانی ساده، اما عمیق به تصویر می‌کشد، در واقع درختی است که در سایه‌ سارش آرامش و اطمینان برای نسل‌ها فراهم می‌آورد.
او به جای اینکه به دنبال تحمیل خویش باشد، در میان مردم به جستجوی معنا می‌پردازد و نامش، نه به خاطر بزرگی ظاهری، بلکه به سبب بزرگواری باطنی‌اش، بر زبان‌ها جاری می‌شود.
این انسان‌های وارسته‌اند که اثری ماندگار در تاریخ بشریت به‌جا میگذارند، زیرا آنچه از دل برآید، هرگز در گردباد فراموشی گم نمی‌شود.

به راستی، چه زیباست آنکه با هر کلام و قدم خویش، نه برای اثبات خود، بلکه برای بهبود پیرامون جهان تلاش می‌کند.
چنین کسی، نه تنها در قلب مردم جاودان می‌شود، بلکه در گستره زمان، همچون نسیمی معطر، همواره یادش ماندگار و نامش ستوده خواهد بود.
نویسنده:
احمد محمود امپراطور
۱۴۰۳خورشیدی
#شعر
#سخن
#اندیشه
#مقاله