ای نازدانه سروِ خرامان کجا شدی - شعر احمد محمود امپراطور Poem by Ahmad Mahmood Imperator

ای ناز دانه ســــــــروِ خرامان کجا شدی
ای تحفـــــه ی محبتِ یـــزدان کجا شدی
در آتش است این جـــــگرِ داغ دیــــده ام
ای داروی ترحــــم و درمـــان کجا شدی
چون یوسفـــی شکستـــــه دل کنج تهمتم
ای نقش تــازیــــانه ی زنــدان کجا شدی
در شهـر و کوه پایـــه مرا جا نمی دهند
ای گرمـــــی محبــت و احسان کجا شدی
ای نور چشـــــم در پی عشقـت گـدا شدم
غمخـــوارِ مستمنــــد و غریبان کجا شدی
روزم سیــــاه و شام سیــاه تر چو زلف تو
ای بختِ بــــاز و شمعِ شبستان کجا شدی
ای سبــــــزه زار گلشن اندیشـــــه ها نغز
ای بوستــــــانِ خالــــق سبحان کجا شدی
ای مشعـــلِ ترنـــم سبــــــــزِ حضور دل
ای کهکشــــان و گنبــــد ایمان کجا شدی
ای خاکِ مقدمت گهــــرِ بی مثـــالِ عشق
ای آبــــــروی لعـــــلِ بدخشـان کجا شدی
سقفِ دلم شکست وکسی چاره ساز نیست
ســـــازنده ی عمــــارتِ ویران کجا شدی
قــــول و قــــــرارِ ما تـــو اردیبهشـت بود
حالا گذشتــــه از مه ی میـزان کجا شدی
یکبـــــار سوی بنـده ی دلــــداده ات نگر
ای پادشـاهی گبــــر و مسلمان کجا شدی
بیش از هــــــزار بار اگر بشکنی ســـرم
کی میشـوم من از تــو پشیمان کجا شدی
آشفتـــــــه حال کـــرده ی محمود خویش
جـــان میکنم برای تـــو قربان کجا شدی
--------------------------------------
یکشنبه 21 جوزا (خرداد) 1396 آفتابی
که برابر میشود 11 جون 2017 ترسایی
ســـرودم
#احمد_محمود_امپراطور