José Corazón de Jesús

(22 November 1896 – 26 May 1932 / Santa Maria, Bulacan / Philippines)

Ang Tren (The Train) - Poem by José Corazón de Jesús


Tila ahas na nagmula
sa himpilang kanyang lungga,
ang galamay at palikpik, pawang bakal, tanso, tingga,
ang kaliskis, lapitan mo't mga bukas na bintana.

Ang rail na lalakara'y
nakabalatay sa daan,
umaaso ang bunganga at maingay na maingay,
sa Tutuban magmumula't patutungo sa Dagupan.

O, kung gabi't masalubong
ang mata ay nag-aapoy,
ang silbato sa malayo'y dinig mo pang sumisipol
at hila-hila ang kanyang kabit-kabit namang bagon.

Walang pagod ang makina,
may baras na nasa r'weda,
sumisingaw, sumisibad, humuhuni ang pitada,
tumetelenteng ang kanyang kainpanada sa tuwina.

"Kailan ka magbabalik?"
"Hanggang sa hapon ng Martes."
At tinangay na ng tren ang naglakbay na pag-ibig,
sa bentanilya'y may panyo't may naiwang nananangis.


Comments about Ang Tren (The Train) by José Corazón de Jesús

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Wednesday, May 16, 2012



[Report Error]