Georgios Venetopoulos

Gold Star - 6,876 Points (Athens, Greece)

- Archangel - Poem by Georgios Venetopoulos

I sensed the dance of clouds and windy drawls,
the moving marionettes of moonlight,
ideally it cleared the shades of souls
to intersect our solitude, forthright.

The dusk descended when 'Archangel' crossed
the sight of island men, a gliding wraith
and huge the blackened ship's displacement boss'd
the mariners' astounded stares and faith.

Monotonous the bagpipes led to trance,
- autonomous the ship's insistent horn,
invited us to a besotting dance
the ship regaled; unearthly song and mourn.

We danced inside the rain while ghostly pipes
entwined with the sea's baptismal notes,
- betrothal waved the blue and white flag stripes,
- like coffins raised around the wooden boats.

Embarked, we, upon the ship, erelong,
to sail infinity in ocean brines,
although the Sirens with their cradlesong,
the Hades' treated us, communion wines.

Listen to this poem:

Topic(s) of this poem: sea, iambic pentameter

Form: Verse

Poet's Notes about The Poem

© 05-14-2013, G. Venetopoulos, All Rights Reserved
(Iambic pentameter)

Comments about - Archangel by Georgios Venetopoulos

  • Erica Lewis (6/22/2016 1:05:00 PM)

    One of your more complex poems full of exhilarating imagery: ghost ships, dancing souls, the whole somber cortège. Despite the bagpipes, there is a menacing silence about this. (Report) Reply

    0 person liked.
    0 person did not like.
  • Valia Maistrou (11/12/2015 2:22:00 AM)

    ...εδώ έχουμε άλλο ένα Ποίημα σας με πρόσκληση για μελέτη της Αγγλικής γλώσσας, γεμάτο όμορφες, λόγιες λέξεις να γεννούν εικόνες όπως αποκόπτω drawl (slow way of speaking=ψέλλισμα) , dusk (when night falls=δειλινό) , wraith (ghost ή spirit) , astounded (surprised) , besotting (infatuating) , regaled (entertained) , unworldly (unearthly=απόκοσμος) και cradlesong (lullaby=νανούρισμα) ...
    ...άλλο ένα Ποίημα σκοτεινό και απόκοσμο για την ζωή των νησιωτών που ξενιτεύονται μπαρκάροντας για μια καλύτερη ζωή αλλά καταλήγουν στον χαμό τους...
    ...στο συγκινησιακά όμορφο σκηνικό με συννεφιά και απαλό αεράκι στο φεγγαρόφωτο του απόβραδου να διώχνει την ασχήμια της μοναξιάς, εμφανίζεται ένα έμψυχο, τεράστιο και μαύρο καράβι ο “Αρχάγγελος”...σαγηνεύει με την κόρνα του τους άντρες του νησιού που βρίσκονται μαζεμένοι σε έναν καφενέ και το κοιτούν με έκπληκτα μάτια...!
    ...ο μονότονος ήχος της γκάιντας από το χωριό γεμίζει τον αέρα και τον χώρο όπου βρίσκονται...οι ήχοι συναντώνται, ενώνονται ίσως ή διακόπτονται, μα συμπληρώνουν τις εικόνες τόσο ανατριχιαστικά...! το φλερτ που αναπτύσσεται αλληγορικά, τους συνεπαίρνει και το ακολουθούν...διασκεδάζουν χορεύοντας κάτω από την βροχή και σαλπάρουν με τον “Αρχάγγελο”...
    ...οι Σειρήνες τους έχουν μαγέψει με το γλυκόλαλο κάλεσμα τους, όπως παραλίγο να κάνουν και στον Οδυσσέα, μα οι βάρκες τους, που κλυδωνίζονται σαν φέρετρα, είναι ήδη έτοιμες να τους παραλάβουν και να τους γλυκονανουρίζουν σαν να βρίσκονται στον κόρφο της μανούλας τους για πάντα...
    ...ενωμένες η αρχαιοελληνική και Χριστιανική Ορθόδοξη παράδοση με τα χρώματα της Ελληνικής σημαίας της Πατρίδας μας παρουσιάζονται μπροστά στα μάτια μας, ενώ οι Σειρήνες κερνούν τους άνδρες αυτούς το τελευταίο, πριν τον θάνατο τους, κρασί της Μετάληψης...
    ...αριστοτεχνικά σκηνοθετημένες σκηνές γεμάτες λυρισμό, ρεαλισμό και δυνατά συναισθήματα ως το σκοτεινό τέλος των ανδρών αυτών...!
    (Report) Reply

    Georgios Venetopoulos Georgios Venetopoulos (2/10/2016 1:18:00 AM)

    Ευχαριστώ πολύ για την εξαίρετη και προσεγμένη ανάλυσή σας!

Read all 3 comments »

Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

Poem Submitted: Tuesday, May 14, 2013

Poem Edited: Sunday, November 13, 2016

[Report Error]