De dag vleit zich neer,
zacht als een ademhaling
over de velden.
Schaduwen rekken zich uit,
dansen op de muren,
vervagen in het niets.
De lucht draagt nog de warmte,
een laatste echo van de zon,
voor de nacht zich aandient.
Een vogel zweeft,
zijn vleugels vangen het licht.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem