Bij De Schemering Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Bij De Schemering

De dag vleit zich neer,
zacht als een ademhaling
over de velden.

Schaduwen rekken zich uit,
dansen op de muren,
vervagen in het niets.

De lucht draagt nog de warmte,
een laatste echo van de zon,
voor de nacht zich aandient.

Een vogel zweeft,
zijn vleugels vangen het licht.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success