Daing Katuod Poem by SALVADOR CENITA

Sa maitom na panganuron an kuting nakatingkalag,
Huli sa diklom nin banggi an daghan kinurab;
Kadipisil maparibaraw asin malagalag,
Sa dagang nagdadara nin girabo sa balukag.

Napurisaw dara kan malumyat niyang boot,
Huring naatid -atid sa gilid magsuksok;
Asin tiuson an makangirhab na lipot,
An malamting pandok sa piglukuhan iuntok.

Nagdalnay an luha sa alpog nagsarumsom,
Ngiyaw siring sa aking warang makulkol;
Sa pagkapagaw nin tingog nata maatom,
Magparakurahaw siring sa mga pulpol.

Samirawong mga mata tugot nang iturog,
An lawog ipaanod paduman sa lawod;
Sa mayong naaara maski lamang maanduyog,
Anuhon pa man an hawak kan daing katuod!