‘DE WEERELD IS EEN SPEEL TOONEEL/ ELCK SPEELT ZYN ROL EN KRYGHT ZYN DEEL' (JOOST VAN DEN VONDEL) Comments

Iemand gooit een roos op het podium

maar het is niet de roos of de hand die gooide
zelfs niet het gooien, maar het vallen
dat niet het vallen is op een holle, houten vloer

maar de ruk van je schouder, kijk naar me, iemand,
gelijk wie, die voor het eerst, die eerste blik.
Terwijl iemand voor het eerst een broek uittrekt in een nieuw huis,
terwijl iemand een jurk over haar hoofd trekt
en ze elkaar nog niet aankijken, nog voor die ruk van de schouders.

Iemand die op de vloer gaat liggen en de ogen sluit,
die ene
die er voorzichtig naast gaat liggen,

dat niet het liggen is op de vloer
maar het vallen, linkerarm achter het hoofd,
trillende oogleden, stokken van de adem, halfopen mond,
opzijvallend hoofd in die kamer met de houten vloer
waar wij ooit, voor het eerst, lig jij nu met open ogen
op je zij.

Een vaas die valt.

Scherven stijgen uit de plas op en versmelten,
water trekt uit het hout weg,
een roos gooit zich met een boog van de vloer weer in de vaas.
...
Read full text