घोंसला Poem by Dr. Navin Kumar Upadhyay

घोंसला

POETESS
ALINA CRISTIAN


TRANSLATOR
Dr.Navin Kumar Upadhyay




कोई फर्क न पड़ता कि यह आपके लिए कितना कठिन... (ईंधन भरना)

शार्क के माध्यम से खोज मत करो
तुम, दिल टूट गया
क्या तुम फिर से टूट गए?
उठो और चलो! ...
एक सुरक्षात्मक हाथ
वह तुम्हें फिर से उठाएगा,
टूटी हुई शार्क से
दिल देखिये? वह धड़कता है...
दुखी मत हो बच्चे,
जब जीवन के माध्यम से अपना रास्ता,
यह अपने तरीके से हवा करता
और तुम नहीं जानते कि कैसे चुनना है;
कल के बारे में मत सोचो
आज तुम्हारा रास्ता है
आप बिना दुःख के चलते हैं
चलो, कल तुम मुझ पर हँसे थे...
आप दूरी में देखते हैं,
तेज रोशनी?
वही जहां खुशी है
आपका रास्ता क्या सुगम है।
आप, कदम आपको गति देता है
और आपकी मुस्कान फैल जाती है...
विलाप के लिए कोई जगह नहीं है,
दर्द का समय नहीं।
क्या आप हाथ देखकर आपको बुला रहे हैं?
यह प्यार है।
धैर्यपूर्वक प्रतीक्षा करें
और उसे कोई उम्मीद नहीं है...
पक्षियों को घुमाते हुए देखें,
मैं घोंसला कैसे बनाऊंगा?
आश्चर्य है कि वहाँ क्यों?
यही सामंजस्य है।
और अगर आप इसे याद करते हैं,
कल के विद्रोह के बाद से
उसे फिर से अपने दिमाग से निकाल दें
जड़ मत करो...
जब प्रश्न में लालसा,
वह हमेशा आपको फोन करेगा
तुम पीछे मत देखो,
बस आगे देखो
और अपना हाथ याद रखो
आपके हाथ में क्या है,
जितना मुश्किल यह तुम्हारे लिए है...



Oricât ţi-ar fi de greu...(repostare)

Nu căuta prin cioburi
Tu, inimă zglobie
Ai fost iar sfărâmată?
Ridică-te și umblă! ...
O mână protectoare
Te va culege iară,
Din cioburile frânte
Vezi inima? Ea bate...
Nu te-ntrista copile,
Când drumul tău prin viață,
Se șerpuiește-n cale
Și nu știi a alege;
Nu te gândi la mâine
Astăzi îţi e cărare
Tu mergi, făr' de-ntristare
Hai, râzi de ieri cu mine...
Vezi tu, acolo-n zare,
Lumina orbitoare?
Acolo-i fericirea
Ce-ţi netezește calea.
Tu, pasul ţi-l iuţește
Și zâmbetu-ţi așterne...
Nu-i loc de lamentări,
Nu-i timp pentru durere.
Vezi mâna ce te cheamă?
Acolo e iubirea.
Așteaptă răbdătoare
Și n-are așteptări...
Vezi păsări rotitoare,
Cum vor aș face cuibul?
Te-ntrebi de ce acolo?
Acolo-i armonia.
Și de te-ncearcă dorul,
De-un ieri ce se revoltă
Alungă-l iar din minte
Nu-i face rădăcină...
Când dorul cu pricina,
Te va chema mereu
Tu nu privi-ndărăt,
Privește doar 'nainte
Și amintește-ți mâna
Ce stă pe brațul tău,
Oricât ţi-ar fi de greu...













29
बारिश

मैंने बहुत देर तक स्वर्ग के आंसू देखे
छिपाया गया था उसकी प्रमुख पलकें
जब आकाश डूब गया तो उसने उसे गिरा दिया
थोड़ा-थोड़ा करके... इतने इंतजार के बाद
गेहूं अंत में मुस्कुराता है...




Ploaia

Am privit îndelung lacrima cerului
era ascunsă sunt pleoapa lui plumburie
când cerul a suspinat a scăpat-o
pic-pic-pic... după atâta așteptare
grâul în sfârșit zâmbește...













30
हम याद करते हैं... (ईंधन भरने)

हम असहाय पुकार को जब याद करते हैं
आत्माएं सिहरने लगती हैं
जब आशाओं की तितलियाँ हमारे भीतर होती हैं,
पंखों के बिना, उड़ान भरने में असमर्थ...

हम याद करते हैं और गीले आँसू जलाते हैं,
मौन के झरनों में डालकर.
जब क्षितिज अब झारना नहीं चाहते,
अच्छे और ईमानदार लोगों के बीच का भाव।

हम हमेशा अपने आसपास के दर्द को याद करते हैं,
जब एक-एक करके हम असहाय से मिलते हैं...
हमारे दिमाग में है हल्की सी टेढ़ी-मेढ़ी मुस्कुराहट,
एक प्रार्थना जो हमारे विश्वास को पोषित करती।

हम पूर्व में सूर्य की टिमटिमाहट को याद करते हैं,
हमारी उदासीनता दर्द देती है...
और जब ब्रह्मांड के लिए पहुंचते हैं,
यह खाली रहता है और आपको निराशा होती है।

हम मूक तार को याद करते हैं,
जब हम नहीं जानते कि राहत क्या है...
जब भूखे समुद्र काक भीख मांगते
शाम को साथ की एक बूंद।

हम न जाने कितने असहायों को याद करते हैं,
हम न जानते कि कौन बड़ा है...
हम संतों की पूजा करते हैं,
लेकिन हम उदासी को भूल जाते ।



Ne dor...(repostare)

Ne dor a neputințelor chemări
Și sufletele-ncep să se-nfioare
Când fluturii speranţei zac în noi,
Fără de aripi, neputând să zboare...

Ne dor și ard până și lacrimile ude,
Vărsate în cascade de tăceri...
Când orizonturile nu mai vor să cearnă,
Tandreţuri între oameni buni și sinceri.

Ne dor mereu durerile din jur,
Când rând pe rând, ne întâlnim cu neputința...
Zâmbim cam strâmb și murmurăm în gând,
O rugăciune care ne-ar hrăni credința.

Ne dor sclipirile de soare-n răsărit,
Precum ne doare nepăsarea...
Și când o mână-ntinzi spre univers,
Rămâne goală și te-apucă disperarea.

Ne dor a coardelor tăceri,
Când nu mai știm ce-i alinarea...
Când pescăruși flămânzi parcă cerșesc,
Un strop de companie seara.

Ne dor atâtea neputinţi,
Că nu mai știm care-i mai mare...
Ne închinăm pios la sfinți,
Însă apunem trist, ca și uitarea.












31

चल रहा है

मैं तुम्हारी तरफ दौड़ रहा था
तुम मेरी तरफ दौड़ रहे थे
भगवान हमारे बीच मुस्कुरा रहे थे
हमारे लिए पुल बना रहे हैं
अपनी बाहों स


Alergare

Eu alergam înspre tine
tu alergai înspre mine
între noi Dumnezeu zâmbea
făcându-ne un pod
din brațele sale...














32

बस एक कदम...

शब्द हमारे बीच यात्रा करते थे,
थके पंखों की तरह...
सवालिया निशान खड़े हो गए
यहां तक, अधीरता ने अपना धैर्य खो दिया।

एक और कदम ने हमें अंधेरे में रखा
अगला चरण,
क्या आश्चर्य में बदल गया था,
जिस क्षण हाथ एक साथ आए।

फिर जमे हुए पल का पता नहीं चलेगा,
चाहे आश्चर्य हो, या पूछना...
और हम, दो मूर्तियों पर विचार कर रहे,
मेरे होने की खुशी, तुम्हारे होने की खुशी

उसी लैपटॉप पर, विद्रोही नोट,
क्या हम में प्यार की सहानुभूति गाती है।
दो-दो, जोड़े नाचने लगते हैं,
हमारी आत्माओं में, जो कदम अभी भी अनुपस्थित है...

और हम उनके शरीर में नाचते हैं, दिल दहला देने वाला नाच..
तुम मेरी गुलाब मुस्कान हो,
मैं इंद्रधनुष, जो बारिश के बाद दिखाई देता,
अपने पैरों पर, रंगों को रखने के लिए...

बस एक कदम रह गया अजीब,
अभी भी बारिश हो रही अटारी के माध्यम से,
मेरे माध्यम से, आपके माध्यम से, हमारे माध्यम से,
एक दिल के टुकड़े के साथ, दो में फटे।





Doar un pas...

Cuvintele călătoreau între noi, arar,
Ca niște fâlfâituri de aripi ostenite...
Semnele de întrebare alergau
Până și nerăbdarea își pierdu răbdarea.

Un singur pas ne mai ţinea în suspans
Pasul ce urma să ne apropie,
Ce urma să se transforme în mirare,
În clipa când mâinile s-ar regăsi.

Atunci, clipa încremenită nu ar mai ști,
Dacă să se mire, sau să se întrebe...
Iar noi, două statui contemplând,
Fericirea de a-mi fi, bucuria că-ţi sunt

Pe același portativ, note rebele,
Ce cântă simfonia iubirii din noi.
Doi câte doi, perechi par să valseze,
În suflet la noi, pasul ce-i încă absent...

Și dansăm în trupurile lor, valsul năucitor...
Tu-mi ești zâmbet de trandafir,
Eu, curcubeul ce-apare după ploaie,
Să-ţi aștern la picioare, culori...

Doar un pas a mai rămas stingher,
Prin mansarda ce încă mai plouă,
Prin mine, prin tine, prin noi,
Cu bucăţi dintr-o inimă, ruptă-n două.










33
मैं चाहता

काश तुम मुझे हमेशा पास रखोगे,
कविताओं से लेकर कोमल गीतों की तरह...
मैं बोहेमियन दुनिया में कभी नहीं रहा,
मैं लंगड़ाते विचारों के साथ, हर चीज से दूर चला गया...

इतनी सर्द रातें, उन्होंने मुझसे तुम्हारे बारे में पूछा
यह बहुत कठिन था, मेरे लिए चुनने का एक तरीका;
मैं चाहता था कि मैं समझ सकूं,
आपने मेरे साथ सपने देखना क्यों छोड़ दिया? !

एक विवेकपूर्ण संकेत, मैंने पास होने पर छोड़ दिया
और मैंने अनंत को दर्पण में छिपा दिया;
बीम के सभी शब्दों को लटका दिया गया था,
बीमार दांतों के साथ मुस्कुराते हुए, मैंने जो कुछ भी खर्च किया...

लालसा के इतने तरीकों में, मैं हर रात खो गया,
सभी आशाएँ धराशायी हो गईं, और वे फिर से जाग उठे...
और जीवन के लालटेन में अभी भी, एक जलती हुई लालसा जलती है,
उसने आंसू पोछे, और इतने सारे हजारों फुसफुसाहट...

लेकिन आज भाग्य के पिंजरे से एक मुस्कान बच गई,
एक बेंच ओर अभी भी खाली है, भ्रमित आँखों के साथ...
जहाँ वे एक बार रुक गए, शायद दूसरे मुसहर,
चुंबन छोड़कर झेंप से, द्वार में...





Mi-aș fi dorit...

Mi-aș fi dorit să mă păstrezi, mereu aproape,
La fel ca versurile-mi tandre, din poeme...
Eu n-am trăit nicicând prin lumi boeme,
M-am depărtat de tot, cu gândurile-mi șchioape...

Atâtea nopți prea reci, m-au întrebat de tine
Și-a fost atât de greu, o cale să-mi aleg;
Tot ce-am dorit, a fost să pot să înţeleg,
De ce ai renunțat, să mai visezi cu mine? ! ...

Un semn discret, am mai lăsat când am trecut,
Iar infinitul l-am ascuns într-o oglindă;
S-au spânzurat toate cuvintele de grindă,
Zâmbind cu dinți bolnavi, la tot ce-am petrecut...

Pe-atâtea căi de dor, am rătăcit în fiecare noapte,
S-au stins toate speranțele, și iar s-au reaprins...
Și-n felinarul vieții încă, mai arde-un dor aprins,
S-a îmbrăcat în lacrime, și-atâtea mii de șoapte...

Dar azi a evadat un zâmbet, din colivia sorții,
Spre-o bancă încă goală, cu priviri confuze...
Unde au poposit cândva, poate și alte muze,
Lăsând zălog sărutul, timid, în pragul porții...











34

मैं आपसे हूं जुदा

मैं फिर से लिख रहा हूं
जिंदगी
क्या उड़ रहा है
एक कोमल हवा की तरह
ज्वार भाटा,
पल-पल
घड़ी देखें
बिखरने के साथ
धुएं का
मुझे क्या होता है
दिनों की श्रृंखला
अज्ञान को
आपकी लालसा
घूमती
आपकी लालसा
हक्का-बक्का करना
आपकी लालसा
(... मैं मुश्किल से सांस ले सकता)



De dorul tău...

Îmi rescriu
viața
ce zboară
ca o adiere tandră
de vânt
clipă de clipă
ceas de ceas
odată cu risipirea
de fum
ce-mi duce
șirul zilelor
spre Necunoaștere
de dorul tău
rătăcesc
de dorul tău
amuţesc
de dorul tău
(...abia mai respir)














35
शहर

शहर सो नहीं रहा था,
यह पहले से ज्यादा जाग रहा था।
खिड़कियों पर उम्मीदें अभी भी जाग रही थीं।
भावनाएँ एक खिड़की से दूसरी खिड़की से,
एक आत्मा से दूसरी में चली जाती हैं।
मैंने एक ही समय में इतने सारे दिल नहीं देखे हैं, जो एक तरह हैं!
और वह गीत जो देर रात तक सुनाई देता था, हम सभी को एक साथ पकड़े हुए,
खुद पर गर्व और स्वार्थ समेट लें
और प्यार और उम्मीद का आवरण पहनें।
हम इतने दूर हैं
और अभी तक करीब हैं!
ईसा आ गये हैं!


The city

The city was not sleeping, it was more awake than ever.
On the windows the hopes were still burning.
Emotions passed from one window to another, from one soul to another.
I haven't seen so many hearts in a while, beating in unison!
And the song that sounded late at night, holding us all together,
strip yourself of pride and selfishness, and dress only in love and hope.
We are so far and yet close!
Christ is risen!

-by Alina Cristian


########################