उम्मीदें Poem by Dr. Navin Kumar Upadhyay

उम्मीदें






POETESS

ALINA CRISTIAN



TRANSLATOR
Dr.Navin Kumar Upadhyay


7

'Mai am speranțe'

Eu încă sper, speranțe mi-au rămas;
Mă-mbrac cu ele-n fiecare seară...
Când gândurile parcă vor să doară,
Eu le alung, și le spun bun rămas...

Mai am speranțe, pentru amândoi;
Și-atâtea visuri ce sunt amânate...
Tăcerile mi-au fost iar ferecate
Și anotimpurile strecurate între noi.

Cum cerne timpul peste anii noștrii!
Afară Luna, nici ea n-are somn...
Pe-aleie văd grăbit, trece un domn
Și-mi amintesc de ochii tăi de aștri...

Mai am speranțe, ascunse-n calendar;
La gura sobei, încă mai zâmbesc...
Și-mi cer iertare dacă îndrăznesc,
Să mă îmbăt de tine, iar și iar...



'I still have hopes'

I still hope, I have hopes left;
I dress with them every night...
When thoughts seem to want to hurt,
I drive them away, and say goodbye...

I still have hopes for both of us;
And so many dreams that are postponed...
My silences were again guarded
And the seasons slipped between us.

How time sifts over our years!
Outside the moon, she can't sleep either...
On the alley I see hurriedly, a gentleman passes
And I remember your star eyes...

I still have hopes, hidden in the calendar;
At the stove, I'm still smiling...
And I apologize if I dare,
To get drunk on you, over and over again...




'मुझे अभी भी हैं उम्मीदें '

मुझे अभी भी आशा है, मेरे पास उम्मीदें हैं;
मैं हर रात पोशाक पहनाता,
जब विचार चोट करना चाहते,
मैं उन्हें भगाता और अलविदा कह देता।

मुझे अभी भी हम दोनों के लिए है उम्मीदें
इतने सारे सपने जो हैं ठहरे हुए,
मेरी चुप्पी फिर से दे रही थी पहरा
मौसम हमारे बीच से निकल गया।

समय हमारे बीच वर्षों में कैसे पार करता है!
चाँद के बाहर, या कहीं वह सो नहीं सकती...
गली में मैं देख रहा हूँ,
जल्दी से एक सज्जन गुजरता है
और मुझे याद है तुम्हारी तारे जैसी नजरें।

मेरे पास अभी भी आशाएं हैं, कैलेंडर में है छिपा हुआ है;
स्टोव पर, मैं अभी भी मुस्कुरा रहा हूँ...
और मैं माफी माँगता हूँ
अगर मैं हिम्मत करता,
तुम पर,
और फिर से नशे में पा लेने के लिए...




'Dragă viață...'

Dragă viață
îţi mulțumesc
că te-ai instalat în mine
în pofida vremii aspre
te-ai agaţat cu ghearele
de inima mea
făcând-o să bată
chiar și-n gerul cumplit
ce voia să mă piardă
unde îngerul păzitor
îmi păzea viaţa
ca pe o candelă
ce abia mai pâlpâia
într-un anotimp dezlanţuit
cu teama înghețată
pe aripile imense de nea
gândind că și cel mai cuminte vânt
ar putea s-o stingă
sau că zăpada
ar putea-o îngropa de vie...
dragă viață
astăzi e iar ziua mea
și-i zâmbesc
îngerului meu păzitor
ce e acolo undeva
cu candela inimii mele
încă în mână
șoptindu-mi printre fulgii de nea
(La mulți ani!)


'प्रिय जीवन...'

प्रिय जीवन
धन्यवाद
कि तुम मुझ में बसे हो
कठोर मौसम के बावजूद
आप अपने पंजे से चिपक गए
मेरे दिल की
उसे दिल की धड़कन बनाकर,
भयंकर ठंढ में भी
वह मुझे चाहता था खोना
जहां अभिभावक देवदूत
मेरे जीवन की रखवाली कर रहा था
एक मोमबत्ती की तरह
जो मुश्किल से टिमटिमा रहा था
एक अनछुए मौसम में
जमे हुए भय के साथ
बर्फ के विशाल पंखों पर
यह सोचते हुए, सबसे अच्छी हवा भी
इसे बुझाया जा सकता था
या बर्फ
उसे जिंदा दफन कर सकता था...
प्रिय जीवन
आज मेरा फिर से जन्मदिन है
और मैं उन पर हूं मुस्कुराता
मेरे अभिभावक देवदूत को
कहीं बाहर है क्या
मेरे दिल की मोमबत्ती के साथ
अभी भी हाथ में है
बर्फ के टुकड़े के माध्यम से मुझसे फुसफुसाता
(जन्मदिन की शुभकामनाए'








9

Scrisoare

Dragă mamă, de departe,
Îţi scriu iarăși o scrisoare...
La noi, e prima ninsoare
Anotimpul ne desparte.

Aș dori să vin acasă, să vă văd,
Să-mi văd vecinii...
Toate-mi par, atât de stranii!
Mi-e dor satul să-l revăd.

Am aflat dintr-o-ntâmplare,
Despre domnu'-nvăţător;
E bolnav...și-mi este dor,
Măcar de-o îmbrățișare,
De la omul iubitor...

M-a-nvăţat cu-atâta drag,
Să scriu: mama, te iubesc! ...
Iar acum, cum să-i vorbesc?
Când distanţa-i imens prag...

M-a-nvăţat să cânt frumos,
Doina dulce, lin izvor,
Ce se picură ușor,
Dintr-un glas melodios.

Mamă, cum trecut-au anii!
Privesc fulgii-n dansul lent...
Mă revăd adolescent,
Viaţa-i lemnul ros de carii...

Poate timpul ce-i nedrept,
Se îndură doar o clipă,
Și-oi zbura spre casă-n pripă,
Mamă, să te strâng la piept!

Câţi ani sunt de când prin lume,
Hoinăresc să strâng un ban?
Dor am strâns, an după an,
Am uitat de râs, de glume,
Am uitat că sunt uman...


पत्र

प्रिये माँ, दूर से
मैं आपको फिर से एक पत्र लिख रहा,
हमारे साथ, यह पहली बर्फ है
ऋतु हमें अलग करती है।

मैं घर आना चाहूंगा, आपको देखने
अपने पड़ोसियों को देखने के लिए...
वे सब मुझे बहुत अच्छे लगते हैं!
मुझे गाँव फिर से याद आता है।

मुझे संयोग से पता चला,
शिक्षक के बारे में;
वह बीमार है... और मुझे उसकी याद आती है,
कम से कम एक आलिंगन मिले
प्यार करने वाले से…

उन्होंने मुझे इतना प्रिय सिखाया,
मुझे लिखने दो, माँ, मैं तुमसे प्यार करता हूँ! ...
और अब, मैं कैसे बात करूं?
जब दूरी बड़ी है...

उन्होंने मुझे खूबसूरती से गाना सिखाया,
डोना ड्यूलस, लिन आइज़ोर,
क्या आसानी से टपकता है,
सुरीली आवाज में।

माँ, साल कैसे बीत गए!
धीमी गति से नृत्य में देखो...
तुम देखोगे किशोर के रूप में,
ज़िन्दगी है लकड़ी बेचकर खाने की...

शायद गलत समय,
केवल एक पल के लिए धीरज धर लिया,
जल्दबाजी में घर छोड़ चला आया,
माँ, तुम एक बार गले लगा लो।

आप दुनिया भर में कितने साल रहे हैं?
पैसा जुटाने के लिए भटक रहे हैं?
मुझे याद आया, साल दर साल,
मैं हँसी मजाक भूल गया,
मैं भूल गया कि मैं इंसान हूँ...




















10
'Gânduri'

Mi-s mai bogate tâmplele, cu flori de măr,
Chiar gândurile îmi sunt tot mai argintate;
Și nopțile, din ce în ce mai agitate,
Iar am visat că ai venit, mă alintai pe păr...

A expirat acum până și calendarul,
Nici eu n-aș mai putea să-l păcălesc;
Mă mai aventurez pe-o coală, mâzgălesc,
Și număr drumul ce-l tot face minutarul.

Ibricul de cafea e furios pe amândoi,
Când depărtarea mă cuprinde-n brațe;
În faţa mea, se zbenguiesc aceleași raţe...
Și-n minte-i avalanșă de-amintiri cu noi.

Mai strânge frigul ăsta și mai doare,
Iar focul mă privește tot mai insolent;
Nu-i pasă dacă vin sau plec... i-absent...
Se arde viața, în a timpului prinsoare...

Prea repede se scurg clipele bune,
Atunci când tindem spre perfecțiune...
Am vrea să facem totul, cât de cât corect
De-am reuși să-i mulţumim pe toți, ar fi perfect!



'विचार'

मेरे मंदिर अमीर हैं, सेब के फूल खिलते हैं,
यहां तक कि मेरे विचारों में चांदी बढ़ रही है;
और रातें, अधिक से अधिक व्यस्त,
और मैंने सपना देखा कि तुम आए, तुमने मेरे बाल सहलाए...

यहां तक कि साल भी अब समाप्त हो गया
मैं उसे मूर्ख भी नहीं बना सकता था;
मैं कागज के एक ताव पर घसीट रहा
और मैं उस रास्ते को गिनता हूं जो मिनट हाथ में लेता रहता है।

कॉफी पॉट दोनों गर्म है,
जब दूरी है मुझे गले लगा लेती
मेरे सामने, वही बत्तखें टटोल रही हैं...
और उनके दिमाग में हमारे साथ यादों का एक हिमस्खलन है।

यह अभी भी इस ठंड को कसता है और दर्द होता है,
और आग मुझे और अधिक अपमानजनक रूप से देखती है;
वह परवाह नहीं करता है कि मैं आता हूं या जाता हूं... मैं अनुपस्थित हूं...
जलती है ज़िन्दगी, पकड़ के ज़माने में...

अच्छे पल बहुत जल्दी बीत जाते हैं,
जब हम पूर्णता के लिए प्रयास करते हैं...
हम सब कुछ सही करना चाहते हैं
अगर हम सभी को धन्यवाद दे सकते हैं, यह सही होगा!
##################