Η ΣΦΑΓΗ Poem by Ghayath Almadhoun

Η σφαγή είναι μια νεκρή μεταφορά που καταπίνει τους φίλους μου, τους καταπίνει χωρίς αλάτι. Κάποτε ήταν ποιητές και τώρα έχουν γίνει Δημοσιογράφοι με Σύνορα, κάποτε ήταν κουρασμένοι και τώρα είναι ακόμα πιο κουρασμένοι. «Με βήμα ελαφρύ διασχίζουν τη γέφυρα το χάραμα» και πεθαίνουν εκτός τηλεφωνικού δικτύου. Τους κοιτάζω μέσα απ' τα γυαλιά νυχτερινής οράσεως και ακολουθώ τη θερμότητα των σωμάτων τους στο σκοτάδι. Να τοι, τρέχουν προς το σκοτάδι ακόμα κι όταν δραπετεύουν απ' αυτό, παραδομένοι σε αυτό το αέναο μασάζ. Η σφαγή είναι η πραγματική τους μητέρα, ενώ η γενοκτονία δεν είναι παρά ένα κλασικό ποίημα που έγραψαν κάποιοι μορφωμένοι συνταξιοδοτημένοι στρατηγοί. Η γενοκτονία δεν ταιριάζει στους φίλους μου γιατί είναι μια συλλογικά οργανωμένη δράση, και οι συλλογικά οργανωμένες δράσεις τούς θυμίζουν την Αριστερά που τους απογοήτευσε.
Η σφαγή ξυπνά νωρίς, νίβει τους φίλους μου με κρύο νερό και αίμα, πλένει τα εσώρουχά τους και τους φτιάχνει ψωμί και τσάι˙ ύστερα τους μαθαίνει μερικά πράγματα για το κυνήγι. Η σφαγή δείχνει στους φίλους μου μεγαλύτερη συμπόνια απ' ό,τι η Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων. Τους άνοιξε την πόρτα όταν όλες οι άλλες πόρτες ήταν κλειστές και τους φώναξε με τα ονόματά τους όταν οι ειδησεογραφικές εκπομπές έψαχναν για αριθμούς. Η σφαγή είναι η μόνη που τους δίνει άσυλο ανεξαρτήτως της καταγωγής τους. Η οικονομική τους κατάσταση δεν ενδιαφέρει τη σφαγή, ούτε αν είναι διανοούμενοι ή ποιητές˙ η σφαγή βλέπει τα πάντα με ουδέτερη ματιά. Η σφαγή έχει όψη νεκρού όπως των φίλων μου, ονόματα ίδια με αυτά των νεκρών συζύγων τους, διασχίζει όπως εκείνοι την ύπαιθρο και τα προάστια και εμφανίζεται ξαφνικά όπως εκείνοι στα έκτακτα δελτία ειδήσεων. Η σφαγή μοιάζει με τους φίλους μου, όμως καταφτάνει πάντα πριν απ' αυτούς στα απομακρυσμένα χωριά και σχολεία.
Η σφαγή είναι μια νεκρή μεταφορά˙ πετάγεται μέσα απ' την τηλεόραση και καταπίνει τους φίλους μου δίχως καν μια πρέζα αλάτι.

Translated from English & Arabic by: Jazra Khaleed