ପାଣି ପବନ ଆକାଶର ଖେଳରେ In The Play Of Water Air And The Sky Poem by Gajanan Mishra

1.

ଫୁରସତ ନାଇଁ କଥା ହେବାକୁ,
ଶବ୍ଦ ନାଇଁ ଭାବକୁ,
ସମୟ ନାଇଁ ଜୀବନକୁ।

ନାଇଁ ନାଇଁ ନାଇଁ ଭିତରେ
ହେଉଛି କହି ଭାବର ବିସ୍ତୃତି
ଜୀବନର ଭୟରେ ଏଠାରେ।

ଭୟ କହିଲେ ପବନ,
ଭୟ କହିଲେ ପାଣି,
ଭୟ କହିଲେ ଆକାଶ।

ପାଣି ପବନ ଆକାଶର ଖେଳରେ
ଯୋଉଠି ଯିଏ ବନ୍ଧା ମାଟିରେ
ଆଉ ମାଟି ହିଁ ଏତେବେଳେ କହୁଛି କଥା।

2.

ପଡୁ ନି ଜଣା
କାହା ଲୋକ କିଏ,
ପଡୁ ନି ଜଣା
ଯାଉଛି କିଏ
କେତେବେଳେ
କାହା ସାଥୀରେ।

ପଡୁ ନି ଜଣା
କଣ ପାଇଁ
କରୁଛି କିଏ କଣ।
ପଡୁ ନି ଜଣା
ରହୁଛି କିଏ
କେତେବେଳ ଯାଏ।

କୋଉ ରାସ୍ତା ଠିକ୍
ପଡୁ ନି ଜଣା,
ପଡୁ ନି ଜଣା
କାହାର ହେଉଛି ଲାଭ
ଆଉ କାହାର କ୍ଷତି।

ଜାଣି ନଜାଣି
ଯିବାକୁ ପଡୁଛି ଯେବେ,
ଶୁଣିବାକୁ ହେଉଛି
କେତେକଥା କାହାଠୁ
ବାଟସାରା ଘାଟସାରା।

ନଜରଅନ୍ଦାଜ କରି ଯିବାକୁ
ହେଉଛି କୁହା ଥରକୁ ଥର।
ମାନୁଛି କିଏ କୋଉଟା!

ମାନି ନ ମାନି ଗଲାବେଳେ
କିଏ ହଜିଲାଣି କୋଉଠି
ଆଉ କେହି ନାହିଁ
ଦେଖିଲାବେଳେ
ଜାଣିଲାବେଳେ
ସେତେବେଳେ।