LICHTHEID VAN DE NACHT Poem by Anne Vegter

en ik droomde iets dat me aan de nacht klonk toen koffie en de crüesli . . .
Al past smaak bij een woord en de naam al een hele mond vol:

is your sleep your way to weigh the beeeeeeeeeep*.
Achteraf jammer, regel met rebus. De droom die zich bijna, ja!

en toch niet. Zo zetten we de dag aan, zonder oppervlakten, dieper man, later komen of de bodem wegdouchen

en de nacht uit je mond> klokken op vertrek.
Voor mijn bloedjes leg ik broodjes naast aarde, vingers naast bekers.

Ik zou zo graag door langste golf tegen hardste klif gesmeten
en geen lichaamsdeel spatte weg zonder warmteverlies per mg.

Het woord is massagram.
Dat is: de smaak van graag totaal opgaan in de oplossing ervan.