Naakt En Zonder Zieltje! Poem by Madrason .

Vroeger moest ik wel eens een uur of anderhalf wachten voordat ik Kon bellen wanneer mijn zusjes weer eens smoor aan de tuuter hingen. Dan kreeg ik na wat net aandringen pumps naar mijn hoofd toe gesmeten vanuit het baldakijnse Hemelbed van vader. Toen kwam de tijd dat we gingen eten en rustig wilden spreken met elkaar, maar daar was dat kreng dan weerdat heen en weer van dat gepingpong geringel!
Nou toen had mijn vader een dikke kast in zijn Mercedes slc 350 kofferbak, dan was hij haast de enige aan de kade van Scheveningen die mobiel kon bellen, al gauw werd dat een Kermit plat rechthoekig uitklapbaar ding met kleine spriet er boven op! Dan was je iemand. Nu heeft haast tout le monde zo'n verrekte kreng in zijn zak kringeletingelend vibrerend, men neemt er de onrust mee de wereld in!

Een soort Pandoradoos van valse hoop, onbescheiden verlangen en alibi voor aanwezig luid Gekakkafoneer. Geen wonder, de mens schuwt de camera's niet meer en pretendeert in alle theatrale onschuld niets te hebben om te verbergen! Maar als in the eye of the beholder iets niet bevalt dan harrasst men je met video en foto opnames met mobiel of met buurtapp, de politie je beste vriend is er dan wel als de kippen bij want roddel is macht geworden, horen en wederhoren is er niet meer bij, onze mobiels hebben extra ogen en oren een nieuwe tijd geboren!

Ik loop wat verloren achter de kruimeltjes van feiten aan, dat is blijkbaar dan de zin van het bestaan. Men kijkt nu zelfs via de deurbel en thermostaat app of er geen inbrekers of stelletje nonverlaten aan de deur of in huis zijn! Ja, alom gewaande veiligheid, zo de melkflesspeen voor kleintjes is zo voelt men het gemis van Hun mobieltje als of men plots zo zonder dat wereldse wonder zo naakt en zonder zieltje geraakt!