ଆପଣ କହୁଛି,
କହୁଛି ଆପଣ,
ଆଉ କହୁଛି
ଇଏ ମୋ ପ୍ରେମ।
ପ୍ରେମ ସହିତ
ହୁଏ କି ଯୋଡି
ଆପଣ?
ପ୍ରେମରେ କେତେ
କୋଉଠି ଆପଣର
ସ୍ଥାନ!
ଆମକୁ ଆଠଣିଆ
ଚକଲେଟ ଚଟାଇ,
ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବା
ବନ୍ଦ କର ମହାଶୟ।
ପାଳିତ ଶୁଆର
ସବୁଦିନର
ସେଇ ସେଇ କଥା
ଲାଗେ ନା ଭଲ।
ଦିନବେଳା ସ୍ୱପ୍ନ
ଦେଖିବାକୁ ଆମର
ଆଉ ନାହିଁ ମନ।
ସମୁଦ୍ର ପହଁରା,
କୂଳ ଧରା,
ସକାଳ ବୁଲା,
ଆମ ଢଙ୍ଗରେ ଆମେ
କରିବାକୁ ତୟାର।
ଜୀବନ ଜଂଜାଳରେ
କର୍ମ ଆମର ପ୍ରେମ।
ହସନୁହଁ, କାନ୍ଦ
ଆମର ମୂଳ ପୁଂଜି।
ଆମ ନୌକା
ଆଉ ଫେରେ ନାହିଁ।
ଥରେ ମୋଡିଦେଲେ ମଙ୍ଗ
ବହୁତ ପଛରେ
ରହେ ସବୁ ସଙ୍ଗ।
ମହାଶୟ,
ଚାଲାକିର ଆଉ
କାମ ନାହିଁ,
ମହାଶୟ,
ଆଉ ଆଉ କୋଉଠୁ
ଆଶା ରଖ ନାହିଁ।
ଦେଖ, ଆର କୂଳ
ଦିଶୁନି!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem