କୁଁଡା ଭୁରି
ଗଜାନନ ମିଶ୍ର
ଜା ବୋ ଜା,
ନେଇଁ ହୁଏ କିଛୁ,
ହେବାର ନେଇଁ ନ କିଛୁ,
କୁଁଡା ଭୁରି ଇଟା,
ଡରବାର ନେଇଁ ନ କିଛୁ।
ରସରସେଇ ଆନୁଛେ ବଏଲେ
କାଁ କରବୁ ଜାନିଛୁ?
ସୁରସୋତେଲେ ଲେସୁନ ଅଦା
କଡକଡେଇ ଦେବୁ
ଦୁଇଗଫା କରବୁ।
ଅଗଲିଗଲାଟା ଦେହେମୁଡେ
ଗୁଡେହାତେ ରଗଡେଇ ଆନବୁ।
ଆରୁ କାଣା ହେଲା ନ ବଲୁଛୁ!
ନେଇଁ ହୁଏ କିଛୁ।
ହେବାରଥିଲେ କାଣା
ହେତା ନ ବୋ!
ମାଏଟ କେଁ
ହେବାରଥିଲା ଆକାଶ!
ଜନ୍ କେଁ
ଦେବାରଥିଲା ଜୁଏ!
ବିଛୁ କେଁ ଦେବାରଥିଲା
ହେମାଲଧୁକାର ସେକ୍।
ଜେନ ଚେରେ ଗଉଥିଲା
କେନଆଡକେ ଭାଗଲା!
ଭଁଡାରକୁନର ମେଘ ଭି
ଠକିଦେଲା, ଆରୁ କେନଆଡେ
ଗଲା ଭାଗି।
ଖରାତରାଥି ଏତକିସେତକି
ଭାଜୁରକୁଟୁର ହଉନ ହଉନ
ଟୁଡା ପୁରିଆଏଲା, ନେଲା ଭସେଇ
କେନଟା କେନକେନଆଡେ।
କଥାର କଥା ଭିତରକେ
ନେଇଁ ନିଅ ନ,
ରାଂଜେ ନେଇଁ ମାଡଲାତକ୍
ନେଇଁ ପାର କହି
ହେବା କି ଖପବା!
ଜଦରଭି ଅଛ, ଥ, ଜଗି ଥ,
ଫେର ନିଆଅନା କଲାବେଲକେ
ଜରୁରତ ହେଲେ କହେବ!
ତପୋବନ, ଟିଟିଲାଗଡ, ବଲାଙ୍ଗିର
19/8/2019
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem