In de lange duistere zuilengalerij
zitten bij kaarslicht
de moordenaars en de veroveraars aan tafel.
Ze wachten op hun maaltijd.
De obers komen uit hun schuilplaatsen
en brengen de schotels der duisternis
op hun hoofd naar de gasten.
Allemaal zullen ze drinken uit hetzelfde glas
en tussen de bomen door naar de avond staren.
Op straat zal gejuich weerklinken
in de soldatenoptocht
- de vlaggen gehesen -
De maan zal naar binnen kijken doorheen het raam.
Als ze klaar zijn
zullen ook wij
aan de tafel gaan zitten
en eten zoals zij.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem