ଏନ୍ତା କହ ସେନ୍ତା କହ
ରଝରାଝ ରଟୋରାଟୋ
ଆରୁ ଘଡିକେ ଛୁଟା ଘୁଡା।
ତୋର୍ ଘୁଡା କି ମୋର୍ ଘୁଡା
ଛିନ୍ ଛାନ୍ ପଲାଲା
ହେଲା ନ ବେଲବୁଡା।
ମାହାରସାଦ ବଲ
ଘୁବକୁଡୁ ବଜା
ଭୁରତାଭୁରତିନେ ନେଇଁ ପଡ୍
ସବୁ ବୁଚଡି ଯିବା।
ଶୁଇନଭଟାରେ ହେତାରଉତାରୁ
ଚଲାବୁ ଖୁଜାନୁରା
କେନ ଥିବା ଥୁତନା
ଦେଖାବୁ ଗଖା ମହୁଘରା।
ଅଁତିପୁଟା ପାଏବୁ କାହିଁ
ସଁପଲା ବେଲକେ ଚହଲା ନେଇଁ
ବଁହଡି ଯିବା ବଏସରା।
ଶୁଖା ଖଡଖଡକେ ଆବରିବା
ରଗରଗା ଜୁଏନେ ଝକଝକା
ଆତମା ସେକବା।
ହରମେସା ଉତରାଚଢା
ପୁରାଣ ପଢା
ଆଁକରି ଅଉଥିଲାବେଲକେ
ଭୁସଲିବା ଢୁଡା।
ବିଷାନ୍ ଜିବନ ଆରୁ
କେନ ରହେତା
ଦେଖତେ ଦେଖତେ
ସବୁ ଅଦମପତା।
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem