ଜୀବନ ଆଧାର Poem by Prabhat Kumar Sahoo

ମଝି ରାତିଟାରେ ତୁଟିଯାଏ ନିଦ
ତୁଟିଯାଏ ହଠାତ୍ ସ୍ୱପ୍ନମାନଂକ ମହାକୁମ୍ଭ
ସବୁକିଛି ଲାଗେ ଭାରି ଭାରି
ତୋ କଥା, ମୋ କଥା, ଆମ କଥାର
ସୂତାଖିଅ ହୁଏ ଅସଜଡ଼ା ନଟେଇରେ
ଗୁଡିଟା ଉଡୁଉଡୁ ଧଇଁ ପେଲେ ମଝି ଆକାଶରେ
ମଳୟ ଯେତେ ବି ପ୍ରଖର ଥିଲେ
ତଳ ମୁହାଁ ଖସିବାର ବେଦନା ତ
ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ!

କିଏ କହେ ସ୍ୱପ୍ନମାନେ
ନିଃଷ୍ପ୍ରଭ ଆଉ ନିଃସତ୍ତା
କିଏ କହେ ସେମାନେ
ଜାଗର ରାତିର ବିଲୁପ୍ତ ପତ୍ତା
ନା' ଗୋ,
ସେମାନେ ଶୂନ୍ୟ ମହାଶୂନ୍ୟ
ପ୍ରକାଣ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ
ନାଉ କି ଚନ୍ଧୁଅ ହୋଇ
ପ୍ରାଣପୁରୁଷ ଦିହରେ ଓହଳିଥିବେ
ଆଉ ଆମେ ବାଟ ଚାଲିବାକୁ
ସେମାନେ ପ୍ରଚଣ୍ତ ଆଧାର!