Επίκληση της Σαπφούς
στην θέα Αφροδίτη
τίς σ',Ψάπφ', δικήει;
Ι
Απ' αβάσταχτες
έγνοιες θεά, έλα
και λύτρωσέ με,
κάν' αλήθεια να γενεί
ό, τι η ψυχήποθεί!
ΙΙ
Ποιο είναι κείνο
που ποθεί ηψυχή σου,
δώρο της θεάς;
Σαπφώ, ποια σε πληγώνει;
Τι κι αν αυτή φεύγει;
ΙΙΙ
Τί κι αν αυτή
δε ποθεί; Θα θελήσει
Τον έρωτα σου
θα σ' αγαπήσει μεμιάς
χωρίς να το θελήσει!
ΙV
Προστάτεψέ με
Έλα κοντά μου πάλι
και λύτρωσέ με.
η ίδια βοηθός στάσου
σιμά σε με κι εμπρός..
© Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
Τάνκα
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem