يك بار در سال جاده روستايي. Comments

ميدانم چرا ميآيي اي مادر
با اين همه باز هم
شبها در را باز ميگذارد
چراغ را روشن ميكند كه ميپوشد
پوزۀ زمختِ
خيلي نزديك را.

با اين همه جادۀ روستايي همانيست
كه تو فقط بر آن
ميرفتي و ميرفتي
حتي پيش از خروسخوان
كه سرما ريزه
به پايت
ميپاشيد

ميدانم كه انگشتان دردناكِ
با شكوه شايسته خدمتگزاري تواند اينها
كه تختخوابها را مرتب ميكنند
پيراهنها را دكمه ميزنند
و بعد از آن بر هرۀ پنجره ميكوبند

براي همين من هم منتظر ميشوم
از كنار جاده رد ميشويم و كود ميدهيم
با كلماتمان سكوت را

«پس چرا، پس چرا اينطوري فرزندم؟
چه به سرت شليك كردهاند؟»

«من خودمم، مامان.»
...
Read full text