معشوقه ی خیالی Poem by Sana Nickparvar
معشوقه ی خیالی
نمی توان گفت
آنچه به دیده می آید
کلام دیده ام را یاری نمی کند
دوست داشتنت در عمق روحم
ریشه دوانده است
مثل نسیمی در صبحگاه
در میان موهایم قدم می زنی
جز بوسه ای بر باد چه می توان کرد؟
در عالم خیال تو را همچون سروی می بینم
ایستاده در غبار ظلمت زمانه
به تو تکیه می کنم
و پوستت را نوازش می کنم
عطر تنت استخوان هایم را در آغوش می گیرد
گر نباشی بوی تنت به دنبالم می دود
و مأمنی جز تو نیست مرا
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 9:46:12 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
