Sansaar (Kosli Poem 155) Poem by Binapani Mahaling

Saaraa sansaar aamar ghar helen dharti aamar maa
Sabu jiba jantu bhaai buhen helen aakaash aamar buaa.
Gute sutaa na baandhi heichhun aame perem jaar naa
Sabe gute gute phul aaun gaa kaain kari baach bichaar.
Algaa lagaa dharam algaa algaa phular rang aai
Algaa rang nithilen maal ken sundar dishbaa ghaai.
Bhaasaa hauchhe phular kahanr, taar binaa phul ken sundar
Phul binaa maal naaina, jeeb binaa kaaintaa sansaar.
Phul saange phul jhagdaa kalen maal chhidijibaa sine
Sabu rusaa phulaa chaadi ek heigalen sansaar bancaamaa aame.
Maaijhi munush phular paakhudaa gute binaa aan sundar naain
Sabu pakhudaa dhetin na jaaki helen dishsi kede sundar ghaai.
Ei dharti ke jete sundar karma aame rahemaa sete sukhen
Raag rishaa nu kaanaa milbaa gaa chhaati puduthibaa khaali dukhen.
Sabe kalen nijar kaam sansaar hebaa aamar sundar
Dar bhaye sabu paleijibaa perem thin judbaa saaraa sansaar.
Desh hauchhe maatir chakdaa maait hauchhe aamar maa
Samkirir maa gute aaigaa kaain helaaje jhagdaa karma.
Sabu jibar dihen laal rakat ache gachhar saaguaa baran
Paanch rasen jeeban gadhaa gaa naain hue aetkaa unaa.
Samkirar atmaa samaan aaigaa samkirar dihen achhan bhagbaaan
Sabe samkirar saange judi heichhun eitaa ei sansaarar niam.