ಋತು ರೇಖಾಚಿತ್ರ..! Poem by Vidya Pandarinath

ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಮುಗುಳು ನಗೆಯ ಚೆಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧ
ಕೈ ಕಾಲು ಗಳನು ಆಡಿ ಸುವ ಮುದ್ದು
ಶಿಶು ಗಳಂತೆ ಆನಂದ ಸೂಸುವ ವಸಂತಾ
ಜೀವ ಕಳೆಯನೇ ಚಿಮ್ಮಿ ಸಿಹಳು ಧರೆಯಲ್ಲಿ
ಹೊಸ ಆಸೆ, ನವಚೇತನದ ಆವರಣ ವಾಗಿ.

ನೋಡ ನೋಡುತ ಕಾವೇರಿ ಧಗೆಯು
ಆವರಿಸಿ ತಂಪು ಇಂಪುಗಳ ಛಾಯೆಯನೆಲೆ
ಅರಸುವಂತೆ ಮೂಡಿಹಳು ಬೇಗುದಿಯ ಗ್ರೀಷ್ಮಾ,
ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಧೂಳು, ಬೆವರಿನ ಕಿರಿಕಿರಿ ಯ ಬಳಿದಿಹಳು;
ಬದಲು ದಿಟ; ಆದರೆ ಗೊಂದಲ ಸರಿಯೇ...?

ಹಿಡಿ -ಹಿಡಿ ಎಂದು ದಿಕ್ಕು - ದೆಸೆ ನೋಡದೇ
ಚೀರಿ, ಹೀರಿ ತೊಯ್ದು ತೊಳೆದು ಎಡಬಿಡದೇ
ಅಂಕು ಡೊಂಕಿನ ಹಳ್ಳದಿಣ್ಣೆಗಳಲಿ ಹರಿದಾಡಿ
ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ಉಡುಗೆಯ ಚೆಲುವನು
ತುಂಬಿಸಿ ವಿಚಿತ್ರ ಮುದ್ರೆ ಯ ನಮೂದಿಸಿಹಳು ವಷಾ೯.

ಕಟ್ಟಿನ ಮಾಸಲು ಚಿತ್ತಾರ ದಲಿ ಇಳಿಸಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುವ
ಕುಂಚ ಕಾರ ನಂತೆ ಕಡಿದು ಕೆತ್ತಿಹ ಕರಡು ಶಿಲೆ,
ಕುಯಿಲು ಮುಗಿಸಿದ ಬರಡು ಹೊಲಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕ
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಮಲಗಿಹ
ಶವದಂತೆ ಸ್ತಬ್ಧ ನಿದ್ದೆ ಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಹಳು -- ಶಿಶಿರ...!