Yorgun Kuşum; Catherine Bulmayan Heathcliffim Poem by Mustafa Kenj

Benim leylam olmadın,
Bana ait olmadın
Gözlerin;
çok farklı duygular tandik olmuş
Benim ile,
bana ozel yaşayabileceğin hiç
pek özel diyebileceğim kalmamış
Geçmişteki çiftlerin bakış açısı sahib olmamız isterdim
Dünya ye bir birimz için geldiğimiz olup bakışı ile bakardık
Öyleydi çünkü, başka seçenekler yoktu Bu kadar fazla yoktu
Fiziği yoksulluğu vardi
Ruhsal zenginliği yaşanıyordu
Seninle yanlış zaman doğduk Ruhumuze göre bu çağı değil
bu kadar çeşitlilik karşı aciz kalıyoruz
Daha doğrusu seçemiyoruz
Ne de karar! Karar vermiyoruz
Büyüdüğüm yeri benziyor hep bulutlu
Sis var pek önümüz göremiyoruz
Netlik olmuyor nedeni bilirsin
Ama bi gün uyanırsın;
susuz vizyonsuz aç
Aslında her gun!
Geçici olarak hissettiğin gibi
Yolun kaybettini hissedip
var olan yollar denemek
Nereye? Tam arayışın nedir?
Varmak istediğini?
Duygulanmaktan yorulmuş olabilirsin
Hisselerine göre yaşamak değil
Mantığı ve matematiğin göre
Acaba Romeo ve Juliet mi yanlış
Biz mi yanlış? bilemedim!
Üzgünüm! kırgınım!
Yıpranmış bi yaşlı kuş gibi
Uçmayı uşanan bi kuş gibi
Ah uçsam mi uçmasam
Böyle yolum kaybettim
Kaldığım yerideyim
Yanlizim ve soğum
Tek ihtyacim;
Catherinenin Heathcliffa tutkusu
Cleopatra Antony ye baktığı gibi
Bana o bakış lazım
Ancak o bakış beni tekrar canlandırır
Benim duygularım;
insanlığımı, ruhum
Sen değilsin, adım bildiğim gibi değilsin
Eminim, sen benim leylam değilsin