Ed Leeflang Poems

De zee kan het niet helpen,
in weeën komt haar drift;
voor haar opwelling wijkt hij,
haar bedenking beent hij na.

Van zijn bestaan verschijnt
het vluchtig spijkerschrift,
in scheve aanloopregels,
bijna kwatrijnen.

En door haar plompverloren dweilen
worden zij weggewist.

leder spoor van zijn gedribbel
moet verdwijnen, of hij zich in
de drang om voort te leven
zonder nadruk had vergist.
...

The sea can't help it,
her passion is like labour;
he backs off from her outbursts,
pursues her second thoughts.

He leaves of his existence
the fleeting cuneiform,
in crooked running lines,
nearly quatrains.

And by her forthright mopping
they are wiped out.

All traces of his scampering
must disappear, as if his instinct
to live on, unemphatically
got it wrong.
...

Hoe konden ze blijven geloven
dat op maar één nacht ijs
piano en bed kunnen staan;
niet dat ze zweven, ze komen
de dag in als hun kamer,
zien al het nieuws, gaan op reis
en bleven wat anderen waren,
eenden op één nacht ijs.
...

How could they go on believing
that on ice, that was formed overnight,
piano and bed would hold;
not that they float, they enter
the day like their room,
watch the news, take a trip
and continue like others before them,
ducks on overnight ice.
...

Ik had een baai alleen, de lage rotsen
brokkelden verder in de oceaan.
Het werd witheet. Er kwamen kudden
bruine koeien tot hun buiken
in het spiegelende water staan.
Het gaat me niet om de idylle
maar oud en kuiser was de aarde.
Dit zou ik nooit meer zien, alleen
wie was het die dit zag. Hoe wil het
uit zijn pen: maandag, dinsdag
zijn niet dodelijk, het heimwee naar
het diep verrukte ik is overkomelijk.
Of ik om te kalmeren ben.
...

I had a bay all to myself, the low rocks
crumbled more into the sea.
It turned white-hot. Herds of brown
cows came, stood up to their bellies
in the shining water.
It's not because it was idyllic,
the earth was old, though, and more chaste.
This I would never see again, but
who was it who saw this. And how
to write it down: Monday and Tuesday
are not deadly, the yearning for
that deep-enchanted I can be subdued.
As if I can be soothed.
...

Zij duwt ze in een opdracht
waarin ze zich meteen verwarren;
haar moeheid groeit, terwijl
ze hun gezichten ziet verstarren.
Het zal berusten op een zeer
exacte wet.

Niet hiervoor zijn ze uit
een Berberdorp gehaald en op
het vrolijk boekenhoekje naast
de cavia gezet.

Aanspreekbaar waren zij
zojuist nog op de stoep.
Nu zitten zij in een leeg zand,
een uitgespaarde stilte
in het landschap van de groep.

Zij volgt een cursus
om het oergeduld waarmee de stenen
spreken snel op te doen.
Ook dat vereist
dit Babylonische beroep.
...

She gives them an assignment,
and immediately they get lost;
her tiredness increases while
she sees their eyes glaze over.
There's probably a law
that governs things like that.

For this they were not taken
from a Berber settlement
and put in a bright reading-nook
beside the guinea pig.

You could still talk to them
at the entrance of the school.
Now they sit on the barren sand,
an emptiness of silence,
in the landscape of the group.

She takes an evening course
so she can quickly learn
the patient speech of stones.
This Babylonian job
requires that too.
...

Laat mij niet achter in geluid
gooi mij niet voor de beelden
de dagen korten en de regen
zal mij lang binnen houden.

Geef mij die dagen en hun dingen.
Ik ben eenvoudig. Praat,
laat mij de borden halen
de kopjes drogen of ze breken
in mijn ijver en versta

waarom ik mij herhaal
altijd dezelfde vragen stel
wanneer hoe gauw hoe laat
is die of die er weer, mijn angst
erom benut mijn leven,
de flarden van mijn taal.
...

Do not leave me behind in sound,
don't make me watch the images,
the days are getting shorter and the rain
will keep me long inside.

Give me those days, their things.
I am a simple girl. Talk,
let me get the plates
and dry or break the dishes
in my zeal and understand

why I repeat myself
ask the same questions endlessly
when or how soon what time
will so-and-so be back, these terrors
utilize my life
the tatters of my language.
...