Ευχαριστίες Poem by THEODOROS MANTAS

Ευχαριστίες

Αιώνιο βλέμμα της αυγής
ξύπνημα των λουλουδιών
δροσιά του λιβαδιού
μάνα του ήλιου του λαμπρού.

Το φως σου ως πότε θα κοιτώ;
Το άγνωστο που φέρνεις
ως πότε θα φοβάμαι να το δω;
Εσένα, που το χάδι σου
σαν μ' αγγίζει ξυπνώ, ρωτώ.

Μα σαν στο παραθύρι μου σε δω
την ελπίδα στην καρδιά μου
την κρατώ...
κι γι' αυτό αυγή μου σ' ευγνωμονώ.

Thursday, May 14, 2020
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success