Αιώνιο βλέμμα της αυγής
ξύπνημα των λουλουδιών
δροσιά του λιβαδιού
μάνα του ήλιου του λαμπρού.
Το φως σου ως πότε θα κοιτώ;
Το άγνωστο που φέρνεις
ως πότε θα φοβάμαι να το δω;
Εσένα, που το χάδι σου
σαν μ' αγγίζει ξυπνώ, ρωτώ.
Μα σαν στο παραθύρι μου σε δω
την ελπίδα στην καρδιά μου
την κρατώ...
κι γι' αυτό αυγή μου σ' ευγνωμονώ.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem