Απόγνωση Poem by THEODOROS MANTAS

Απόγνωση

Βρέχει δυνατά,
και η μοναξιά
σκοτεινό κελί'
σκιές και σιωπή.

Φόβος ενοχής,
δάκρυ της ψυχής,
φιλί της στιγμής,
βήμα της φυγής.

Βλέμμα θολό
μες στο βυθό,
δίχως φτερά
πώς να πετώ;

Φεύγει η βοή,
δροσιά γλυφή'
κόκκινο κρασί
αίμα πληγή.

Μόνος εδώ,
μόνος εκεί,
και η αυγή
ίσως... μοναχή...

Sunday, October 6, 2019
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success