Βρέχει δυνατά,
και η μοναξιά
σκοτεινό κελί'
σκιές και σιωπή.
Φόβος ενοχής,
δάκρυ της ψυχής,
φιλί της στιγμής,
βήμα της φυγής.
Βλέμμα θολό
μες στο βυθό,
δίχως φτερά
πώς να πετώ;
Φεύγει η βοή,
δροσιά γλυφή'
κόκκινο κρασί
αίμα πληγή.
Μόνος εδώ,
μόνος εκεί,
και η αυγή
ίσως... μοναχή...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem