Μες στης νύχτας τη σιγή
και των άστρων τη φυγή,
κόρη μόνη σιωπηλή
χάδι και φιλί ζητεί.
Και ‘να κύμα της μιλεί,
για μια αγάπη μακρινή,
για μια άγνωστη ακτή,
που την ψάχνει να τη βρει.
Το φεγγάρι την κοιτά
και την ντύνει σταχρυσά'
και ‘να αγέρι δροσερό
τη μερώνει τον καημό.
Και εκείνη τραγουδά
για τα ρόδα τη φωτιά,
για τον έρωτα τη νυχτιά,
για το αγόρι που αγαπά.
Ένα βλέμμα πυρκαγιά,
ένα βήμα πιο κοντά
μια αγκάλη τρυφερή
ήρθε...το γλυκό φιλί.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem