- Μαντολάτο Poem by Georgios Venetopoulos

- Μαντολάτο

..

Ολόγιομη, μεθυστική ξεπρόβαλε η σελήνη
από το Αιγαίο πέλαγος σηκώθηκε η αύρα
αργά απώθησε η δροσιά του καύσωνα τη λάβρα,
τα δάχτυλά σου άγγιζαν την απεραντωσύνη!

Χρυσή η αντανάκλαση της Ίσιδος στο κύμα
βερμούδα και Τι-σερτ Ο-Πι, στα πόδια σαγιονάρες,
αλ ντέντε προτιμούσαμε τις θείες καρμπονάρες,
της Λήμνου Αλεξανδρινό, σπονδή χυνόταν, χύμα.

Το θρόισμα της θάλασσας, ο φλοίσβος του κυμάτου
για τ' όνομά σου ένα παλιό τραγούδι του Σεφέρη
ταξίδευε στον άνεμο, γινότανε αστέρι
κι ύστερα έγινε φιλί με γεύση μαντολάτου.

..

POET'S NOTES ABOUT THE POEM
15-07-2016 © G. Venetopoulos All Rights Reserved
(Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος)
COMMENTS OF THE POEM
Valia Maistrou 23 July 2016

...Είναι σίγουρο πως όλα χρειάζονται στην Ποίηση, όπως και στην ζωή, σε σωστή αναλογία... Ο Ποιητής ολοφάνερα ισορροπεί άριστα μεταξύ του μεταφυσικού και της καθημερινότητας, καθιστώντας σε κάθε περίπτωση την διασκέδαση εγγυημένη σε κάθε Ποίημα που φέρει την υπογραφή του! !  Το χάρηκα και γελώ ακόμα! !

1 0 Reply
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success