Μακεδονιασγηελληνικη Poem by Mary Skarpathiotaki

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Σκοτάδι απλώθηκε βαθύ στ' Αλέξαντρου, την γη
άδεια τα χέρια και άπραγα, βαρύ και το κορμί!
Στόμα δίχως άχνα, ποια φωνή; Θανατερή σιωπή!
Κι απ' άκρη σ' άκρη, το ξάφνιασμα ένα θαμπό γιατί;

Το Μύρο σου ανασαίνω, Πατρίδα μου ιερή!
Κάθε σου πέτρα είν' μάλαμα, λάβαρο στην κορφή..
Κάθε στροφούλα εκκλησιά, κάθε βαρκούλα ευχή!
Λαμπάδα μου αναστάσιμη, φλόγα μου καμαρωτή.

Γαλαζο-άσπροι τόποι, όπου χορεύουν οι θεοί!
Κινάει και ο Βουκεφάλας, να έρθει να με βρει..
Μα βρίσκουν χάμου εδώ πανιά, καιροί θανατικοί...
κερνούν ξένοι της λήθης το πιοτί'
όλοι..απάτριδες.
Τώρα ξένος κι εσύ! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη