Πλοίο φεύγει μακριά
σε μέρη αλαργινά,
σε τόπους λησμονιάς,
σε ερήμους μοναξιάς.
Λιμάνι εγώ φτωχό
με μαντίλι λευκό
δακρυσμένο πικρό
και βλέμμα σκοτεινό.
Αγέρι δυνατό
σκορπίζει καημό
στενάζει η ψυχή
απόκριση η... σιγή.
Τη Φωνή της ζητώ
να μου πει σ' αγαπώ
το σκοτάδι...βαρύ
λυγίζειτο κορμί.
Στάχτες οι γλυκές στιγμές
φιλιά που 'γιναν σιωπές,
λέξειςενοχικές
σκέψεις μοναχικές.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem