Λιμάνι...Φτωχό. Poem by THEODOROS MANTAS

Λιμάνι...Φτωχό.

Πλοίο φεύγει μακριά
σε μέρη αλαργινά,
σε τόπους λησμονιάς,
σε ερήμους μοναξιάς.

Λιμάνι εγώ φτωχό
με μαντίλι λευκό
δακρυσμένο πικρό
και βλέμμα σκοτεινό.

Αγέρι δυνατό
σκορπίζει καημό
στενάζει η ψυχή
απόκριση η... σιγή.

Τη Φωνή της ζητώ
να μου πει σ' αγαπώ
το σκοτάδι...βαρύ
λυγίζειτο κορμί.

Στάχτες οι γλυκές στιγμές
φιλιά που 'γιναν σιωπές,
λέξειςενοχικές
σκέψεις μοναχικές.

Sunday, October 20, 2019
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success