Ηλιοβασίλεμα φλογερό
απλώνεται σαν το σ' αγαπώ
πάνω στο απέραντο γλαυκό
και η ψυχή αγγίζει το κρυφό
το βλέμμα το πιο αστραφτερό
που φεγγίζει του πόθου το Εγώ
και φέρνει στα χείλη το καυτό
το φιλί που θέλω...να γευτώ.
Τα μάτια της των άστρων η χαρά,
των ρόδων η όμορφη ευωδιά,
της Αίγλης η πιο δυνατή φωτιά,
της αγάπης η κρυφή λαλιά.
Ηλιοβασίλεμα πορφυρό
στεφάνι σε 'κείνη που αγαπώ
και το κορμί της η πυρκαγιά
που θέλω απόψε να χαρώ.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem