Ένα πρωινό λουσμένο φως σε μια ακροθαλασσιά ένα δελφίνι την ακτή κοιτά' είναι που παίζουν και τρέχουν ανέμελα παιδιά' και τι φωνές, και τι χαρές!
Είναι τούτα... του πιο όμορφου κήπου οι ευωδιές.
Και το δελφίνι τους χαμογελά και το δελφίνι πηδά ψηλά ίσαμε του γλαυκού την αγκαλιά για να τους δείξει τη χαρά, για να τους δείξει τη δροσιά που έχει στην ψυχή του σαν κοιτά της ελπίδας του κόσμου τη ματιά.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem