Σαν Βρέχει Δυνατά Poem by THEODOROS MANTAS

Σαν βρέχει τη νύχτα δυνατά,
στο τζάκι ανάβει η φωτιά
και 'κείνη η φλόγα... η ζεστασιά
αφήνει τη σκέψη να πετά.

Και ανοίγουν τις πόρτες οι ουρανοί
στο όνειρο που είναι η ευχή
που έκανες κάποτε και Συ
σαν ήσουν...γελαστό παιδί.

Και μες στη σιωπηλή στιγμή
μιλάς με 'κείνο που ζητάς'
κοιτάς εκείνο που αγαπάς'
αγγίζεις τον χτύπο της καρδιάς.

Και χάνεσαι μες στην πορφυρή ματιά
που σε μαγεύει στα ξαφνικά'
και χορεύεις στο δικό της ρυθμό
και νιώθεις... ότι γράφω εδώ.

Και σαν σταματήσει η βροχή,
και άστρο στα ψηλά φανεί,
μια λάμψη θα αστράψει στην ψυχή
είναι που το όνειρο ήρθε να σε βρει.