Είπαν...το όνειρο φυγή,
δεν έχει κάτι να πει
να χαράξει διαδρομή
να αλλάξει τη ζωή.
Και έψαξαν βαθιά
μες σε σπήλαια σκοτεινά
να βρουν εκείνες τις φωνές
και τις αδιόρατες γραμμές
που ανάβουν την πυρκαγιά
σαν ο έρωτας ξάφνου ξυπνά
για να τις φέρουν φως
να πουν άνθρακας ο θησαυρός.
Και ανάμεσα στις πληγές
τις μικρές χαρές τις ευωδιές
του κήπου της λευκής ψυχής
είδαν το άπιαστο της λογικής
που έχει το βλέμμα το αγνό
το θαρραλέο το φωτεινό
το μόνο που ξεπερνά τη σιωπή
το μόνο που βλέπει...πιο κει.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem