Ψηλά στον ουρανό
άστρα λαμπρά θωρώ,
γαληνεύω, ριγώ
νιώθω το ειρηνικό.
Σαν πέλαγο λευκό
απάνεμο τρυφερό,
φαντάζει το σιωπηλό
της νύχτας το κρυφό.
Χάνεται η ψυχή
σε άγνωρη γη,
σε ξάστερο καιρό
δίχως πόνο καημό.
Και να ο κεραυνός
ο κρότος τρομερός'
το φως ο οδηγός
ο ουρανός...λευκός.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem