Βυθίσματα Φυγής Poem by THEODOROS MANTAS
Βυθίσματα Φυγής
Βυθίσματα φυγής
της θλιμμένης ψυχής
για 'κείνη τη διαδρομή
που πήρε μιαν αυγή
σαν πίστεψε ότι εκεί
ρόδινη και γελαστή
ανοιξιάτικη χρωματιστή
θα ήταν... η ζωή.
Μα ήταν τα φιλιά
τόσο δροσερά'
και οι αγκαλιές ζεστές
σαν την φωτιά καυτές.
Και ξάφνου το καρφί
και ξάφνου μια πληγή
που άνοιξε ρωγμή
και μαύρισε η ψυχή.
Και τώρα η σιωπή
και τώρα η φυγή
το χρώμα πια γκρι
και η ομίχλη πυκνή.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 7:11:53 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
